Σκοτεινή αυγή

Tου Παντελη Μπουκαλα

Το πιο πιθανό είναι πως οι κάμερες βρέθηκαν τη Δευτέρα στο Δημαρχείο της Αθήνας με την ελπίδα ότι θα καταγράψουν, «απευθείας και ζωντανά», κάποιο επεισοδιάκι με πρωταγωνιστή τον νέο δημοτικό σύμβουλο που οι ίδιες πρωτίστως δημιούργησαν, τον κ. Ηλία Ψινάκη. Θα είχαν έτσι τη δυνατότητα να τροφοδοτήσουν το τμήμα εκείνο του κοινού που το έχουν εκπαιδεύσει να τρώει κουτσομπολιό για πρωινό και κίτρινο κουσκούς το μεσημέρι. Θα μπορούσε, ας πούμε, να εγείρει θέμα ο κ. Ψινάκης για τις υποψηφιότητες στη Γιουροβίζιον και για το δεινό πλήγμα που υπέστη η Αθήνα, η Ελλάδα ολόκληρη, με τον αποκλεισμό των εκλεκτών του, εξαιτίας κάποιων «άλουστων ψευτοκουλτουριάρηδων». Κι άντε τώρα να τρέχει αυτός να προβάλει διεθνώς την τσαλακωμένη εικόνα της χώρας, όπως έχει υποσχεθεί.

Αντ' αυτού, όμως, οι κάμερες έπεσαν πάνω στον ναζιστικό χαιρετισμό ενός άλλου δημοτικού συμβούλου, του κ. Νίκου Μιχαλολιάκου της «Χρυσής Αυγής». Και τον κατέγραψαν. Και τον είδαμε όλοι. Να χαιρετάει δις, και γελώντας, τον Χίτλερ που στοιχειώνει τη φαντασία του και σαν τον Χίτλερ και τους οπαδούς του....

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

(Αναδημοσιευση απο Galaxiako)                                    απο την ομάδα G                                                                 Φαίνεται τελικά ότι η Αριστερά άφησε τα κόκαλά της στα βουνά της Πίνδου πριν 60-55 χρόνια. Οι απόγονοι φερέλπιδες ουδέποτε κατανόησαν την έννοια «Αριστερά». Προβλήματα πάντα υπήρχαν… και διαφωνίες… και λάθη … και πρακτωρίσκοι ακόμα ( π.χ. Ντάνος Κρυστάλης ) …αλλά τέτοιο μπάχαλο, τέτοιο αλαλούμ, τέτοια ανυποληψία ποτέ δεν υπήρξε από ιδρύσεως του ΣΕΚΕ ακόμα!

Η αρρώστια, η κατάρα της Αριστερά λέγεται ΔΙΑΣΠΑΣΗ. Όλοι αντιγράφουν την ΚΚΕδικη πρακτική..της ίντριγκας, της διαβολής, της διαγραφής εν ονόματι του δόγματος και του Αρχηγισμού ,του κεντρικού απόλυτου ελέγχου. Γέμισε ο τόπος με φανταχτερούς , βαρύγδουπους τίτλους κομμάτων, κινημάτων, οργανώσεων τάχα Αριστερών που διασπώνται λες και είναι ραδιενεργά σώματα. Έχουμε χάσει τον μπούσουλα …40 είναι 60 είναι και πώς να το μάθουμε! Γέμισε ο τόπος με αριβίστες, διαπλεκόμενους, αργόσχολους, κουλτουριάρηδες, χαραμοφάηδες που αυτολανσάροντε ως Αριστεροί.. οικολόγοι, πράσινοι, κόκκινοι…

Η επανίδρυση των άλλων...

Tου Πασχου Μανδραβελη

Οσοι είδαν την ταινία «Ολοι οι άνθρωποι του Προέδρου», που εξιστορεί την αποκάλυψη του Watergate από τους Μπομπ Γούντγορντ και Καρλ Μπέρνστιν, της Washington Post, μπορεί να διέκριναν το άγχος των δημοσιογράφων να διασταυρώσουν τις πληροφορίες που κάποιοι τους διοχέτευαν. Οσο πιο εντυπωσιακή ήταν η πληροφορία τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη επαλήθευσής της πριν από τη δημοσίευση. Είδηση χωρίς επιβεβαίωση από δεύτερη (και ανεξάρτητη της πρώτης) πηγή δεν δημοσιευόταν. Ασχέτως με την αξιοπιστία του πρώτου λαλήσαντα. Ακόμη και όσα τους μετέφερε το αξιόπιστο «βαθύ λαρύγγι» περνούσαν από την κρησάρα της διασταύρωσης.

Το BBC από την άλλη πλευρά εξέδωσε το 2005 μία εγκύκλιο προς όλα τα στελέχη και δημοσιογράφους του οργανισμού, με την οποία γνωστοποιεί ότι θα κρίνεται κατ’ αποκοπή αν τα μεγάλα γεγονότα θα μεταδίδονται σε ζωντανή μετάδοση. Διαπίστωσαν ότι στην υπόθεση ομηρίας παιδιών σε ένα σχολείο του Μπεσλάν του Καυκάσου, οι ρωσικές αρχές χειραγωγούσαν την πληροφόρηση για τους δικούς τους σκοπούς. Ετσι, έθεσαν τον κανόνα να καθυστερούν τη μετάδοση ακόμη και εικόνων που είχαν σε πραγματικό χρόνο από τους τόπους των γεγονότων. Η αρχή, όπως γράφουν στο εγχειρίδιο δεοντολογίας, είναι: «η ακρίβεια στη μετάδοση των γεγονότων είναι σημαντικότερη από την ταχύτητα».....

Είκοσι χρόνια και ένας φονικός φράχτης

του Γκαζµέντ Καπλάνι

Στις 15 Ιανουαρίου συµπληρώθηκαν ακριβώς είκοσι χρόνια από την ηµέρα που πέρασα τα σύνορα και ήρθα στην Ελλάδα. Μαζί µε ένα καραβάνι ανθρώπων, όπως περιγράφω τη σκηνή στο βιβλίο µου «Μικρόηµερολόγιο συνόρων». Περνούσαµε έναν φονικό φράχτη που µας είχε χωρίσει βίαια για πέντε δεκαετίες από τον κόσµο, που µετέτρεψε την Αλβανία σε φυλακή και µας είχε πετάξει έξω από τον χρόνο.

Οι αλβανοί φύλακες µε τα Καλάσνικοφ ήταν ακόµα εκεί.

Το καθεστώς κατέρρεε, επικρατούσε χάος, δεν ήξεραν αν έπρεπε να µας πυροβολήσουν – όπως είχαν κάνει σε χιλιάδες περιπτώσεις µέχρι τότε – ή να µας αφήσουν να περάσουµε. Τελικά, έκαναν στην άκρη και µας άφησαν. Θυµάµαι τα φονικά τους βλέµµατα ενώ µας έβλεπαν να τρέχουµε σαν λυσσασµένοι για να περάσουµε στην άλλη πλευρά των συνόρων, στην άλλη πλευρά του κόσµου......

Οι αντάρτες του τσιμέντου

του Σ. Κούλογλου

Επιτέλους, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επαναστάτησαν. Οχι, δεν πρόκειται για τον νόμο επικύρωσης του μνημονίου, που έκοψε τους μισθούς και στέρησε το δώρο από συνταξιούχους των 600 ευρώ. Αυτό οι «αντάρτες» τον ψήφισαν, με την εξαίρεση των τριών βουλευτών που έθεσαν εαυτόν εκτός κόμματος. Ούτε αφορά το άλλο νομοσχέδιο για τις σχέσεις εργασίας, το οποίο κουτσούρεψε εργατικές κατακτήσεις ενός αιώνα. Και αυτό το υπερψήφισαν οι αντάρτες της συμφοράς, όπως και το νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί τα τρένα, τις δημόσιες συγκοινωνίες και ό,τι άλλο θέλει η τρόικα. Και τη μάνα τους να τους ζητούσαν να ιδιωτικοποιηθεί, θα το ψήφιζαν για το καλό του κόμματος και για να μην πέσει η κυβέρνηση, πάντα βέβαια με κρύα καρδιά.

Αυτό που αρκετοί δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν με τίποτα είναι το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τη βιοποικιλότητα, του οποίου μια βασική διάταξη αναφέρει ότι στις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί «Νatura» καθορίζεται σε 10 στρέμματα το εμβαδόν των οικοπέδων εντός των οποίων θα επιτρέπεται στο εξής η οικοδομική ή άλλη δραστηριότητα. A, όλα κι όλα: η τσιμεντοποίηση της Ελλάδας είναι θέμα αρχής και πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί....

Ο Νίκος Καββαδίας, ένας ουμανιστής ποιητής, αν ζούσε σήμερα

Από τον Φίλιππο Φιλίππου*

Το πρώτο βιβλίο, το Μαραμπού, του 23ετούς ναύτη Νίκου Καββαδία, που βγήκε σε 245 αντίτυπα το 1933, ιδίοις αναλώμασιν, εξαντλήθηκε πολύ γρήγορα και άρχισε να κυκλοφορεί σε δακτυλογραφημένα αντίτυπα, ώστε να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση.

Αυτό σημαίνει πως οι στίχοι του διαδίδονταν από στόμα σε στόμα και μοιράζονταν -γραμμένοι στο χαρτί- σε φίλους της ποίησής του, δημιουργώντας έναν μύθο. Οταν εκδόθηκε, έπεσε σαν πέτρα στα τελματωμένα νερά της ελληνικής ποίησης, τη γεμάτη απαισιοδοξία και σκεπτικισμό. Οι καινούριες λέξεις του -λέξεις από τη ναυτική αργκό-, οι περιπέτειες που αφηγείται -κάθε ποίημα και μια ιστορία-, ο εξωτισμός, η άγρια ομορφιά των ταξιδιών του, γοήτευσαν αναγνώστες και κριτικούς. Σύντομα, ο Καββαδίας ξεπέρασε σε δημοτικότητα τους συγκαιρινούς του ποιητές. Το όνομά του έγινε πασίγνωστο στους κύκλους των διανοουμένων, οι οποίοι εγκλωβισμένοι στη στεριά ήταν ανίκανοι να δουν και να βιώσουν όσα είδε και βίωσε εκείνος ο άγνωστος νεαρός.

Κι όμως, δέκα χρόνια μετά, στο περιοδικό Ορίζοντες, αρ. 9-10 του 1944, ο Γιώργος Θεοτοκάς δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Οι ποιητές της θάλασσας», όπου σημείωνε πως από την εντατική ναυτική ζωή της σύγχρονης Ελλάδας «έλειψε ώς σήμερα η λογοτεχνική έκφραση, έλειψαν τα δυνατά και πλατιά έργα που θα μπορούσαν ν' αποδώσουν συνθετικά τα πάθη της και τα μεγαλεία της».....

"Κρυφά Απογεύματα": Έρωτας και τιμωρία στο Ιράν

Ιράν. Ιούλιος 2005. Δύο έφηβοι καταδικάζονται σε θάνατο διά δημόσιου απαγχονισμού στην πλατεία Edalat, ονομασία που σημαίνει "Δικαιοσύνη", χωρίς να παραπέμπει καθόλου σε αυτήν. Ο 16χρονος Mahmound Asgari και ο 19χρονος Ayaz Marhoni κρίθηκαν ένοχοι για το βιασμό ενός 13χρονου αγοριού. Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου ξεσηκώνοντας θυελλώδεις αντιδράσεις, καθώς πολλές οργανώσεις υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστήριξαν ότι η ποινή τούς επιβλήθηκε λόγω του ότι ήταν ομοφυλόφιλοι και όχι εξαιτίας του υποτιθέμενου βιασμού.
Εμπνευσμένος από την αληθινή ιστορία του Μαχμούντ και του Αγιάζ, αλλά και από τόσες άλλες παρόμοιες, ο Δημήτρης Μωραΐτης γράφει και σκηνοθετεί τη θεατρική παράσταση "Κρυφά Απογεύματα", η οποία ανεβαίνει φέτος από μια καινούρια ομάδα νέων ηθοποιών, στο θέατρο "Χώρα". Ο Γιώργος Βουβάκης, ο Τάκης Παρασκευόπουλος και ο Ανέστης Χρυσάφης, που υποδύονται τους τρεις Ιρανούς εφήβους , συνομιλούν με το tvxs για την παράσταση τους, που συνυφαίνει πραγματικότητα και μυθοπλασία και αναμετριέται με τα κοινωνικά στερεότυπα, μιλώντας για το ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής.....

Μια επανάσταση στη γειτονιά σας...

Στις 17 Δεκεμβρίου ο 26χρονος Μοχάμεντ Μπουαζίζι αποφάσισε πως οι σπουδές του στην πληροφορική δεν ήταν τελικά ικανές να αλλάξουν τη ζωή του.
Στεκόμενος λοιπόν μπροστά σε ένα κυβερνητικό κτήριο περιέλουσε το εαυτό του με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε.
Λίγες μέρες αργότερα υπέκυψε στα εγκαυματά του.
Λίγες μέρες αργότερα η Δημοκρατία χτυπάει την πόρτα της Τυνησίας
Και δεν το κάνει δειλά δειλά...

Τιμή και δόξα                                              Noam Chomsky  

Avanti Popolo: μία έκθεση για την ιστορία του Ιταλικού Κομουνιστικού Κόμματος

Έκθεση πραγματοποιείται στη Ρώμη με θέμα την ιστορία του Κομουνιστικού Κόμματος Ιταλίας (PCI) και το ρόλο του στην ιταλική και παγκόσμια ιστορία του 20ου αιώνα. Η έκθεση αποτελεί αφήγηση των 70 χρόνων από την ίδρυση του PCI το 1921 μέχρι τη γέννηση του Δημοκρατικού Κόμματος το 1991, μέσα από αρχεία και ντοκιμαντέρ του ίδιου του κόμματος.

Η έκθεση "Avanti Popolo: Το PCI στην ιστορία τη Ιταλίας" εγκαινιάστηκε στις 14 Ιανουαρίου στο κτίριο Casa dell'Architettura στη Ρώμη. Πρόκειται για μία αναδρομή στην ιστορία του ιταλικού Κομουνιστικού Κόμματος και το ρόλο της στην ιταλική και παγκόσμια ιστορία του 20ου αιώνα. Εξάλλου όπως έγραψε ο Αντόνιο Γκράμσι, Ιταλός συγγραφέας, πολιτικός και φιλόσοφος, "η ιστορία ενός κόμματος είναι η ιστορία της χώρας του μέσα από μονογραφική οπτική γωνία".

Η έκθεση καλύπτει την περίοδο από την ίδρυση του PCI στο Λιβόρνο την 21η Ιανουαρίου του 1921 μέχρι τη δημιουργία του Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς την 4η Φεβρουαρίου του 1991 στο Ρίμινι....

Γράμμα σπό τις φυλακές γυναικών

Της Μαριάνθης Πατσελή

Η φυλακή είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας και εκεί διαφαίνεται καθαρά η αδικία, η ανισότητα, η πολιτική αδιαφορία. Οι φτωχοί και οι αδύναμοι πάντα καταλήγουν έρμαια των διωκτικών και δικαστικών αρχών. Οι πλούσιοι και οι ισχυροί πάντα στο απυρόβλητο και φυσικά εκτός των τειχών. Η παγκοσμιοποίηση και η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, μετατρέπουν σιγά σιγά τις φυλακές σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κοινωνικών κρατουμένων. Αποτέλεσμα; Άνθρωποι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο ή ακόμα και να κοιμούνται στα πατώματα, όπως στα Γιάννενα, τη Νεάπολη Κρήτης, την Άμφισσα, τα Χανιά...
Η ελλιπής και ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, έλλειψη θέσεων εργασίας, δραστηριοτήτων, εκδηλώσεων και επιπλέον, αφού η κοινωνική κρίση επιβάλει περικοπές, κόβεται και η οικονομική ενίσχυση των απόρων. Όταν λοιπόν στη φυλακή πρέπει να πληρώνεις ακόμα και το χαρτί υγείας, καταλαβαίνεται την κατάσταση. 12.600 κρατούμενοι σε φυλακές 6.500 θέσεων και άλλοι 3.000 περίπου που περιμένουν σε κρατητήρια και μεταγωγών να αδειάσουν θέσεις για να μπουν....

Πρόεδρε βάλε κάποιον στην φυλακή!

Του Τάκη Σπηλιόπουλου

Είναι λέει αίτημα της κοινωνίας, αυτοί που αποδεδειγμένα έβλαψαν τον τόπο, να μπουν επιτέλους στη φυλακή! Μάλιστα... Μέχρις εδώ σωστά. Όντως αυτό είναι το αίτημα της κοινωνίας. Να πάψει η κοροϊδία και όσοι έβλαψαν τη χώρα, να τιμωρηθούν παραδειγματικά.

Πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε πως και από ποιόν θα τιμωρηθούν όσοι είναι ένοχοι. Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε τις τελευταιές ημέρες στον Τύπο, θα τιμωρηθούν απο τον πρωθυπουργό αυτοπροσώπως! «Πρόεδρε βάλε κάποιον φυλακή για τα σκάνδαλα», φέρονται να ζήτησαν σε κλειστή σύσκεψη από τον κ. Παπανδρέου, κορυφαία στελέχη του κόμματος.

Κυβερνητικά, κοινοβουλευτικά και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που συμμετέχουν στο λεγόμενο διαθεσμικό όργανο του κόμματος, όπως λένε οι πληροφορίες είπαν στον πρωθυπουργό, πως «είναι πλέον επιτακτική ανάγκη, κάτω απο τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην κοινωνία, κάποιοι που αποδεδειγμένα ζημίωσαν το δημόσιο συμφέρον, είναι θέμα τιμής για τον πολιτικό κόσμο, να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης και στη συνέχεια στη φυλακή».....

Δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων

Aναδημοσιευση απο το Το ελληνάκι                                               Ας δεχτούμε ότι η σαπουνόπερα που ξεκινάει σήμερα, με τίτλο «Δίκη της Συνομωσίας των Πυρήνων της Φωτιάς» αξίζει τα φράγκα της. Έστω και ότι η αντίδραση της Δημοκρατίας απέναντι σε φαινόμενα τρομοκρατίας, οφείλει και πρέπει να είναι άμεση και εφετζίδικη, ώστε να τονίζεται η διαφορετικότητα αυτών των δύο.

Μέχρι τώρα όμως, κανείς δεν μου έχει λύσει την εξής απορία. Η αμεσότητα, η κινητοποίηση, και η οργάνωση που χαρακτηρίζει την ελληνική Δικαιοσύνη στη συγκεκριμένη δίκη, γιατί δεν συναντάται πουθενά αλλού; Διότι τα φερόμενα ως μέλη της συγκεκριμένης τρομοκρατικής οργάνωσης, με το που συνελήφθησαν, οδηγήθηκαν στον ανακριτή, προφυλακίστηκαν, και εντός λίγων εβδομάδων, με συνοπτικές διαδικασίες ξεκίνησε η δίκη για την άμεση απονομή δικαιοσύνης. Την άμεση απονομή δικαιοσύνης που ζητάει σχεδόν σύσσωμη η ελληνική κοινωνία για τα εγκλήματα κακοδιαχείρισης, διαφθοράς και μιας σειράς εσκεμμένων παρατυπιών σε υψηλόβαθμα στελέχη των κυβερνήσεων της τελευταίας 20ετίας, ποιος θα την εφαρμόσει;....

Πρόταση Προβληματισμού και Διαλόγου

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΙΑΣ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΛΥΣΗΣ Του Μιμη Ανδρουλακη

Νέα φάση στην κρίση χρέους της ευρωζώνης, η οποία έχει πάρει χαρακτηριστικά κρίσης ηγεσίας. Νέες δυνατότητες για επανατοποθέτηση του Ελληνικού Ζητήματος στο πλαίσιο μιας καταλυτικής, συνολικής ευρωπαϊκής λύσης. Η αποτυχία του ευρωπαϊκού crisis management ανοίγει ένα νέο πεδίο συνολικής επαναδιαπραγμάτευσης. Η λεγόμενη «ευρωπαϊκή λύση» όμως δεν αποτελεί από μηχανής Θεά, αντίθετα μπορεί να εξελιχθεί σε ζουρλομανδύα για τη χώρα μας, αν δεν συνυπολογιστούν οι ελληνικές ιδιαιτερότητες, αν «σ' όλα τα πόδια βάλουν ίδιο νούμερο παπούτσι», αν συνεπώς δε «βιάσει» η Ελλάδα τις αποφάσεις με πειστική διαπραγματευτική πλατφόρμα και με ισχυρή πολιτικά και τεχνικά διαπραγματευτική ομάδα. Το Plan B της ευρωζώνης πρέπει να είναι ισχυρό, καταλυτικό ώστε να αποκτήσει επιτέλους εύλογο προβάδισμα η πολιτική έναντι των αγορών. Διαφορετικά το σκορ πολιτικής - αγορών από 0-2 το 2010, θα εξελιχθεί στο μοιραίο 0-3 το 2011!

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 2013 ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ

Ο χρόνος είναι το παν στη διαχείριση μιας κρίσης αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση ο χρόνος τρέχει εναντίον της Ελλάδας και των άλλων περιφερειακών χωρών και, αργά ή γρήγορα, θα οδηγήσει σε μόλυνση και του πυρήνα της ευρωζώνης. Το 2013 ως μεταφυσικό ορόσημο προκύπτει από το γερμανικό εκλογικό κύκλο και από τις αυταπάτες ότι οι γάλλο - γερμανικές τράπεζες σε δύο - τρία χρόνια θα έχουν αποκτήσει το ανάλογο «μαξιλαράκι» για να αντέξουν τις ενδεχόμενες απώλειες από το διακανονισμό του χρέους των περιφερειακών χωρών.....

Ακτιβιστές απελευθερώνουν δεκάδες σκύλους στη Βαρκελώνη

Την Πρωτοχρονιά, τριαντα έξι σκύλοι απελευθερώθηκαν από μια ομάδα ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων, από το εκτροφείο ζώων για πειράματα της HARLAN Interfauna, στις παρυφές της πόλης Sant Feliu de Codines στην Καταλονία της Ισπανίας. Οι ακτιβιστές κατέγραψαν την επιχείρηση σε ένα καταπληκτικό βίντεο....

Στο κείμενο που ανάρτησαν στο διαδίκτυο, οι ακτιβιστές προαναγγέλλουν κι άλλες παρόμοιες δράσεις και περιγράφουν την επίχειρησή τους:

«Μόλις μπήκαμε μέσα καταγράψαμε την άθλια ζωή αυτών των ζώων και ξεκινήσαμε να ετοιμάζουμε τη μεταφορά τους. Όντας μονίμως κλειδωμένα στα κλουβιά τους χωρίς να μπορούν να τρέξουν, να εξερευνήσουν το περιβάλλον ή να σχετιστούν μεταξύ τους, αρκετά από αυτά είχαν πληγές – όπως φαίνεται από τις εικόνες που τραβήξαμε εκείνη τη νύχτα -αφού αναγκάζονταν να κοιμούνται μέσα στο χειμώνα ακουμπώντας απευθείας στο κρύο τσιμέντο, καλυμμένο με τα δικά τους περιττώματα και ούρα....

Ο Χριστιανισμός ως ειδωλολατρική μάσκα εμπορίου

Γράφει ο diaskronos                                                  Η φιλοσοφική πρόταση του Χριστού ως στάση ζωής ήταν μια απόπειρα συγκινητική, τολμηρή, πολύ καλή αλλά ατύχησε και αυτή διότι δεν απάντησε στα ανθρώπινα ένστικτα όπως και τόσες άλλες φιλοσοφίες.Ίσως σε ένα βαθμό βοήθησε τις κοινωνίες τους δυο-τρεις πρώτους αιώνες με τις αδελφότητες των πρώτων χριστιανών και την καθοδήγηση τους από κάποια συνετά άτομα ,φωτεινές εξαιρέσεις, μέχρι που άρχισε η αλλοίωση, οι παρερμηνείες συνειδητές και ασυνείδητες, η εκμετάλλευση, η χειραγώγηση, οι αιρέσεις, τα μαχαιρώματα εξουσίας, οι διασπάσεις ,τα σχίσματα κ.λ.π. με αποτέλεσμα στο πέρασμα του χρόνου να έχει καταντήσει μια ειδωλολατρική μάσκα εκμετάλλευσης των πιστών και όχι μόνο από το ιερατεία και αχαλίνωτου εμπορίου αέρα κοπανιστού. «Ο έχων δύο ιμάτια»… «αγάπα τον πλησίον σου»… Ο εσύ μισείς εταίρο μη ποιήσεις»… «δώσ`ημίν σήμερον»…πήγαν περίπατο και έμειναν οι λιμουζίνες, οι Μετοχές, οι offshore, τα τσιφλίκια, οι ίντριγκες, οι εικόνες ειδωλολατρίας που δακρύζουν ακατάπαυστα, τα περιφερόμενα διαμελισμένα κόκαλα και κρανία που τάχα είναι άγια, τα χρυσοποίκιλτα φρου-φρου, τα τίμια ξύλα ….αλλά και μπίζνες, σύγχρονα πράγματα, και ανταλλαγές και φιλέτα…. Αρκεί να γεμίζουν τα παγκάρια και οι λογαριασμοί των Τραπεζών και τελειωμό δεν έχουν....

Έντονες κινήσεις στην σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου

Του Αλέξανδρου Πασσίση           Παρακολουθώντας τα γεγονότα τα οποία διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή μας το τελευταίο διάστημα εύκολα μπαίνουν ιδέες στο μυαλό. Θέλετε η επίσκεψη του Παπανδρέου στο Ισραήλ προ λίγων μηνών(;), θέλετε η σκληρή κόντρα της Τουρκίας με το Ισραήλ το τελευταίο διάστημα(;), η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Πρωθυπουργός στην τελευταία του επίσκεψη στο Ερζερούμ(;), η επίσκεψη της Μέρκελ στη Κύπρο και οι κατηγορίες που εκστόμισε εναντίων των Τούρκων(;), η επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στη χώρα μας που προγραμματίστηκε για τον επόμενο μήνα(;) και τέλος η επίσκεψη στη χώρα του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης του Ισραήλ μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας και η συνάντηση τους με τον Παπανδρέου;
Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω γεννά ερωτήματα και βάζει σε πολλές σκέψεις για το ποιες είναι οι κινήσεις που γίνονται αυτή τη περίοδο στη σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου. Αν τα συνδυάσεις με τις κοινές πολεμικές ασκήσεις που αρχίζουν ανάμεσα στη χώρα μας και στο Ισραήλ αλλά και την άντληση του πετρελαίου στο Αιγαίο που άρχισε η Ελλάδα πάλι σε συνεργασία με ισραηλινές εταιρίες γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι ανάμεσα στις δύο χώρες γεννιέται μία δυνατή συνεργασία, που μόνο θετικά μπορεί να αποφέρει....

Η χαμένη τιμή της ελληνικής δημοσιογραφίας

Σ. Κούλογλου

Αν θέλει να καταλάβει κανείς γιατί στην Ελλάδα εφημερίδες κλείνουν η μια μετά την άλλη και τηλεοπτικοί σταθμοί φλερτάρουν με την χρεοκοπία, δεν έχει παρά να μελετήσει το τελευταίο φιάσκο της πλειοψηφίας των ΜΜΕ , συμβατικών και ιντερνετικών: η ιστορία της Φαίης Μάγιερ, είναι στη πραγματικότητα ένα ακόμη επεισόδιο από τη χαμένη τιμή της ελληνικης δημοσιογραφίας.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Με αφορμή μερικές συλλήψεις για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, η αστυνομία αφήνει να διαρρεύσει τη Παρασκευή το απόγευμα ότι η συλληφθείσα Φαίη Μάγιερ, είναι κόρη της Μπάρμπαρα Μάγιερ, άλλοτε στελέχους της γερμανικής RAF. Η πληροφορία μετατρέπεται αυτομάτως σε βεβαιότητα και αναπαράγεται όχι μόνο σε ενημερωτικές ηλεκτρονικές σελίδες αλλά και στα κεντρικά δελτία ειδήσεων, προεξάρχοντος του προέδρου της ΕΣΗΕΑ που τυχαίνει να είναι και ο αστυνομικός συντάκτης στο Mega. Από κοντά και τα "ενημερωτικά" blog, που, από τη παπαγαλία μέχρι τον εκβιασμό, πολλά έχουν υιοθετήσει τις πιο αποκρουστικές πλευρές των συμβατικών ΜΜΕ.....

Ζαβαρακατρανέμια και ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ

Του Πασχου Mανδραβελη

Mπαίνοντας κάποιος στις δαιδαλώδεις ατραπούς του ελληνικού κράτους, σίγουρα θα χαθεί. Επίσης θα ζαλιστεί. Είναι τόσες οι υπηρεσίες, τόσο πολλοί οι φορείς, τόσες οι επιτροπές και τα σχέδια δράσης, που αποκλείεται εχέφρων άνθρωπος να βρει άκρη. Κατ’ αρχάς κάθε δημόσιο έγγραφο είναι πνιγμένο στα αρκτικόλεξα. Για παράδειγμα, εμείς οι απλοί άνθρωποι ξέραμε ότι υπάρχουν τα ΚΑΠΗ (Κέντρα Ανοικτής Περίθαλψης Ηλικιωμένων). Ελα όμως που υπάρχουν και τα ΚΗΦΗ (Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων).

Ξεφυλλίζοντας κάποιος οποιοδήποτε έγγραφο του κράτους, δεν βγάζει άκρη. Στο «Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για την Ανάπτυξη του Ανθρώπινου Δυναμικού 2007», για παράδειγμα (ΕΠΑΝΑΔ 2007 στη γλώσσα του κράτους) θα βρει στην εισαγωγή έναν κατάλογο αρκτικόλεξων για έναν μόνο τομέα της κρατικής πολιτικής. Εκεί λοιπόν βρίσκει κάποιος ότι εκτός από το ΕΚΑΒ (Εθνικό Κέντρο Αμεσης Βοήθειας) υπάρχει και το ΕΚΑΚΒ (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αμεσης Βοήθειας). Πέρα από τα γνωστά ΙΚΑ, ΟΑΕΔ, ΣΕΠΕ, ΟΓΑ, ΟΠΑΔ, υπάρχει το ΕΚΚΑ (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης), όπως και το ΕΣΥΠΚ (Εθνικό Συμβούλιο Κοινωνικής Προστασίας) και .....

Χαμένοι..

Τα λένε χαμένα παιδιά

Ποτέ δεν τα ένιωσε καμία μήτρα

Ποτέ δεν βύζαξαν ιδέες
Οι κεραυνοί ήταν τα φιλιά τους

και είχαν για πατέρα έναν άπιστο ουρανό

Τα λένε χαμένα παιδιά

Έλιωσαν  την καρδιά τους.........

Η ζωή στην Κούβα, 52 χρόνια μετά από την επανάσταση

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ              Κείμενα, φωτογραφίες: Μυρσίνη Τσακίρη                       Η Κούβα δεν είναι μόνον ρούμι, πούρα και μουσική σάλσα. Είναι κάτι περισσότερο. Η συνεργάτης του americalatina.com.gr Μυρσίνη Τσακίρη ταξίδεψε στο "νησί της Επανάστασης" και κατέγραψε την ζωή και την πολιτική κατάσταση, αλλά και την ιστορία αυτού του τόπου. Πόσα από αυτά που ξέρουμε για την Κούβα και το καθεστώς του Κάστρο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; Μήπως πολλά από αυτά είναι μέρος πολιτικής προπαγάνδας; Στο αφιέρωμα αυτό παρουσιάζονται στοιχεία για το εκλογικό και εκπαιδευτικό σύστημα της Κούβας, την διατροφή, τον τουρισμό, το σύστημα υγείας και ασφάλειας, αλλά και τις σχέσεις της χώρας με την Κίνα και τη Βενεζουέλα. Ο φακός του americalatina εστιάζει και στις πολιτιστικές εκφράσεις των Κουβανών, όπως είναι οι θρησκευτικές τελετές της Σαντερίας, μιας αρχαίας θρησκείας που συνυπάρχει με τον Καθολικισμό αλλά και στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία που ο Φιντέλ Κάστρο χάρισε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2004.........

Mίμης Ανδρουλάκης:Ο χρόνος τρέχει εναντίον μας - Πρωτοβουλία Τώρα

Συνέντευξη στην Αννίτα Στιβακτάκη και τον Αγγελιοφόρο της Κυριακής


«Εδώ και τώρα», τριπλή πρόταση για ένα «βιασμό» των εξελίξεων στην ευρωζώνη


Αναμένετε ανάκαμψη από τον επόμενο χρόνο, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός;
Κάθε Πρωθυπουργός πρέπει να δημιουργεί θετικές προσδοκίες αλλά τα αντικειμενικά δεδομένα δείχνουν ότι το «επίσημο σενάριο», το «επιθυμητό», έχει σχετικά μικρές πιθανότητες αν δε μεσολαβήσει κάτι δυνατό και θετικό από την πλευρά της ευρωζώνης.


Τα άλλα σενάρια ποια είναι;
Το «κακό» ξεκινά από το να μην πάρουμε μια δόση ή με την ενδεχόμενη μόλυνση από την κρίση του χρέους μιας ισχυρής χώρας όπως η Ισπανία ή το Βέλγιο. Το τρίτο, το κυρίαρχο σενάριο είναι να τη βγάλουμε μεταξύ φθοράς – αφθαρσίας σε συνθήκες μεγάλης ύφεσης οπότε γλιστράμε στην Παγίδα Χρέους, δηλαδή όσο προσπαθούμε να μειώσουμε το χρέος, τόσο αυτό αυξάνει. Στην περίπτωση αυτή, αν δε μεσολαβήσει το ταχύτερο δυνατό κάτι θετικό σαν αντιστάθμισμα στο επίπεδο της ευρωζώνης, βαδίζουμε σε μια ανεξέλεγκτη διαδικασία αναδιαρθρώσεων του χρέους στις περιφερειακές χώρες που θα τραντάξει το τραπεζικό της σύστημα και η μόλυνση θα αγγίξει και τον πυρήνα της........

Κείμενο Μητροπολίτη για τον φράχτη στον Έβρο!!

Άρθρο περί του λεγομένου φράκτη στον ποταμό Έβρο. 

 Ζούμε, όσοι κατοικούμε στον Έβρο, το δράμα της εισόδου των λαθρομεταναστών από την Τουρκία. Για την πατρίδα μας, το γεγονός αυτό είναι πρόβλημα που το διαπιστώνει αργότερα η πρωτεύουσα. Για μας όμως, τους Εβρίτες, είναι ένα καθημερινώς επαναλαμβανόμενο δράμα.
Αναφέρομαι στην αθρόα προσέλευση τόσων ανθρώπων, που άλλοτε κουβαλώντας στην πλάτη τους προσωπικές και εθνικές τραγωδίες κι άλλοτε τα βρέφη στην αγκαλιά τους, περνούν τα σύνορα, κακοποιημένοι, άρρωστοι με σοβαρές αρρώστιες, εξουθενωμένοι, μουσκεμένοι από τα νερά του ποταμού Εβρου.
Παλιότερα όσους πνίγονταν στα ορμητικά νερά του και τους ξέβραζε η θάλασσα, τους μετέφεραν στο νοσοκομείο Αλεξανδρουπόλεως. Είχα στείλει τότε μια αυτοσχέδια ευχή, επειδή μου ζητήθηκε, για να διαβάζεται στο νεκροτομείο, στην περίπτωση που δεν ήταν εύκολο να διαπιστωθεί από την περιτομή, η θρησκευτική προέλευση του νεκρού.....

Τι δεν πρέπει να κάνουμε

Του Γιωργου Πηττα                           Αν έρχονταν κάνας τσανακογλείφτης να πει: «αχ! Μα τι κούκλα που είναι η Αθήνα, τι λαμπερή» τρέχατε ευθείς, όλοι εσείς να του σκορπίσετε στα πόδια τα χρυσάφια κι’ ότι άλλο ποθούσε για να το ξαναπεί και να τ’ ακούσετε πάλι, πως τάχα έχει αξία πιότερη από μια σαρδέλα! (Από τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη)

Στο μεταξύ αφού πηγαίναμε όλοι για ύπνο ευτυχισμένο και γεμάτο με όνειρα δοξαστικά, ο γλείφτης και οι…χορηγοί του, μοιράζανε τα πλούτη σε μερίδες μεταξύ τους και κάνανε γλέντια ένδοξα.

Χρόνια ολάκερα κράτησε ετούτος ο ρυθμός και κανείς δεν ανησυχούσαν καθώς όλο και περισσότεροι θέλανε να μπούνε στη γιορτή, και αν δεν είχαν τα μπακίρια και τα χρυσάφια, τουλάχιστον φορούσανε ρούχα γυαλιστά με δανεικά και βγαίνανε στην Αγορά να δειχτούνε και να κάνουνε το κομμάτι τους. Όλοι;

Όχι βέβαια όλοι, αλλά ανώμαλα και τρισανώμαλα πολλοί.....

ΕΣΟ ΔΑΙΜΩΝ-Vennis Mak

"Ούτε νερό ούτε αίμα!!-Μια σταγόνα σου ικέτεψα και αυτήν την στράγγιξε η μαύρη ρωγμή της μνήμης που νέκρωσε στον ερειπωμένο τοίχο μου..-Ούτε λατρεία ούτε σαγήνη!!-Μια βαθιά ουλή απέμεινε στο μαύρο της σκόνης,στον ίσκιο του θανάτου που χλωμός παραμόνευε..-Ούτε μέρα ούτε νύχτα!!-Ένα θλιμμένο κομμάτι ξάστερης νύχτας,δίχως τον παραμικρό ψίθυρο μετράει τους παλμούς μας..-Ούτε χωρισμός ούτε αντάμωση!!-Μια πέτρα Μόνο που υπάκουσε στον κεραυνό και έγινε δεσμώτης της στιγμής που δια πυρός έτρεμε στην εισπνοή του θανάτου..-Ούτε ξέσπασμα,ούτε όνειρο!!-Ένα κομμάτι ωδής στην σάρκινη αποχαλίνωση όλων των προφητειών σε μια αφηρημένη σκέψη,παραστέκοντας στην κραυγή..-Ούτε ασθένεια,ούτε ίαση!!-Μια άξαφνη ματιά στο τέλος που φώναζαν τα σημάδια την ώρα που παραδινόταν ο κόσμος σε μια μπουκιά καρπού που αναστέναζε..-Ούτε υπόσχεση ούτε απειλή!!-Της στιγμής τρέμοντας στην σιωπηλή εκδίκηση όλων των θεών που χαμήλωσαν στον Όλυμπο το ανάστημά τους για να προφτάσει ο στίχος να κάνει τις αμαρτίες μας,μία..."........

Pierre Josef Prοudhon: o «πατέρας» του αναρχισμού

«Δικαιοσύνη είναι ο σεβασμός της αξιοπρέπειας του ανθρώπου, που εκδηλώνεται αυτόματα και εξασφαλίζεται αμοιβαία»

Ο πρώτος άνθρωπος που αυτοχαρακτηρίστηκε ως αναρχικός γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1809. Ο Pierre Josef Prοudhon, πολιτικός οικονομολόγος, αναγνωρισμένος από τον ίδιο τον Μπακούνιν ως ο ιδρυτής του αναρχισμού, υπήρξε οραματιστής μίας κοινωνίας ανεξάρτητων και αυτοαπασχολούμενων τεχνιτών.

Προερχόμενος από φτωχή οικογένεια, ο Prοudhon ασχολήθηκε με την τυπογραφία και κατά τη διάρκεια του 1840 ήταν γνωστός σε όλη την Ευρώπη. Τον ίδιο δρόμο ακολούθησε και η θεωρία του. Ο Prοudhon χρησιμοποίησε για τον εαυτό του τη λέξη αναρχικός – που μέχρι τότε είχε αρνητική σημασία – δίνοντας της την μετέπειτα σημασία της. Η θεωρία του, όπως ο ίδιος την αποκαλούσε, ήταν ο «αμοιβαίος σοσιαλισμός».....