Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

Η Ευρώπη του χρήματος σκοτώνει την Ευρώπη των λαών

"Σημερα, η Ευρώπη του χρήματος σκοτώνει την Ευρώπη των λαών, και μόνον η αντίστασή τους είναι σε θέση να σώσει την Ευρώπη από τον «κακό εαυτό» της." ο Κώστας Βεργόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστημίου VIII του Παρισιού, απαντά στην Κρυσταλία Πατούλη σε ερωτήματα σχετικά με το που βαδίζει η οικονομία αλλά και η κοινωνία στην Ελλάδα της Ευρώπης μετά το μνημόνιο 2.   Τι έχετε να πείτε για την ψήφιση του νέου μνημονίου;
Η εγχείρηση  επέτυχε, αλλά ο ασθενής καθημερινά αποθνήσκει. Το μνημόνιο 2 εξασφαλίζει –όπως και τα προηγούμενα- τους δανειστές με πρόσθετο δανειακό χρήμα, αλλά με τίμημα την εξόντωση του οφειλέτη.  Αποστέλλεται βοήθεια, όμως όχι προς την Ελλάδα, αλλά προς τις πιστώτριες ευρωπαϊκές τράπεζες. Εξασφαλίζεται ότι αυτή η βοήθεια δεν θα χρησιμοποιηθεί από την Ελλάδα, αλλά θα κατατίθεται σε κλειστό λογαριασμό από τον οποίο θα εξυπηρετούνται απευθείας οι δανειστές....

"Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας, οι λύκοι!"

Γράφει η Χριστιάννα Λούπα  "Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας, οι λύκοι! Οι λύκοι!


Στα όπλα, Ακρίτες! Μακριά και οι φαύλοι και οι περιττοί,
Καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι
Για λόγους άδειους ή για του ολέθρου τα έργα βαλτοί."

 Αν τα λόγια αυτά μοιάζουν πρωτοποριακά ακόμα και σήμερα, μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς γιατί ο Κωστής Παλαμάς, όταν έγραψε το παραπάνω ποίημα για τη μικρασιατική καταστροφή, θεωρήθηκε οργοτόμος και τολμηρός ριζοσπάστης. Όχι μόνο για την ξεκάθαρη και θαρραλέα σκέψη του, όχι μόνο γιατί έβαλε το δάχτυλο επί των τύπων των ήλων, αλλά γιατί η γραφή του αποτελεί εξαίρετο δείγμα του απαγορευμένου τότε δημοτικισμού.
Ο Ρομαίν Ρολλάν είπε για τον Κωστή Παλαμά πως ήταν ο μεγαλύτερος σύγχρονος ποιητής της Ευρώπης. Το απέραντο έργο του διδασκόταν στη Σορβόννη τη δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα, μαζί με τους άλλους κορυφαίους ποιητές της ευρωπαϊκής διανόησης. Η λυρικότητα και η γλωσσοπλαστική του δεινότητα είναι μοναδικές.....

O χορευτής του μεσονυχτίου

by Maas

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

Σήμερα

by Caras Ionut
Η ταχύτατη εξέλιξη του κόσμου μας, σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτή όπως την αποκαλούν, η οικουμενοποίηση, η διεθνοποίηση δηλ. της οικονομίας και του πολιτισμού, ο σύγχρονος τρόπος σκέψης και ζωής, ο επιδοτικός χαρακτήρας της εργασίας, αλλά και όλη αυτή η τεχνητή μανία του σύγχρονου ανθρώπου να πετύχει, να προβληθεί και να επιβληθεί, τον οδηγούν μακριά από τον εαυτό του, γίνεται ένα ον χωρίς ελεύθερο χρόνο, κουρασμένο από τις ταλαιπωρίες της γιγαντούπολης, γεμάτο με άγχος και προβλήματα που τον κυνηγούν ακόμα και τις ώρες της ξεκούρασής του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει γίνει νευρικός και αγχώδης, πρόσφορο έδαφος σε κάθε είδους ασθένειες όπως η αρτηριακή υπέρταση, η ατροφία των νεφρών, το πρόωρο έμφραγμα και ένα σωρό άλλες κυκλοφορικές παθήσεις. Το χειρότερο όμως από το οποίο κινδυνεύει είναι αυτή η ουσιώδης αλλοίωση του χαρακτήρα του και κατ’ επέκταση της προσωπικότητάς του.....

Μαπούτσε, «ο λαός της γης»

Γράφει η Iωάννα Σκαντζέλη
«Με τη δύναμη των δικών μας που γεννιούνται και πολλαπλασιάζονται σε όλη τη γη των Μαπούτσε αγωνιζόμαστε για μια υπόθεση που μετατρέπεται μέρα με τη μέρα σε μια υπόθεση όλο και πιο ιερή.» Συντονιστικό Αράουκο-Μαγιέκο.Αγωνιζόμαστε για μια υπόθεση που μετατρέπεται μέρα με τη μέρα
Los Mapuches
Γνωστοί σε μας και ως Αραουκάνοι, οι Μαπούτσε αποτελούν το ζωντανό παράδειγμα των ανθρώπων που δε λυγίζουν ποτέ. Ιθαγενής φυλή που κατοικεί σε περιοχές της κεντρικής, νότιας Χιλής καθώς και της νότιας Αργεντινής, οι Μαπούτσε έλαβαν την ονομασία Αραουκάνοι από τους Ισπανούς αποίκους τον 16ο αιώνα και σήμερα είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στην περιφέρεια της Αραουκανίας αριθμώντας συνολικά ένα εκατομμύριο άτομα....

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Τι συμβαίνει στη δημοκρατία, όταν οι τράπεζες γίνονται πιο ισχυρές από τους πολιτικούς θεσμούς;

Mετάφραση του άρθρου “The Failing State of Greece”
RACHEL DONADIO Τhe New York Times

Η πρώτη φορά που επισκέφθηκα την Αθήνα, η πόλη ήταν στις φλόγες. Ήταν Δεκέμβριος 2008, και οι ταραχές, μετά το περιστατικό που σφαίρα αστυνομικού σκότωσε έναν έφηβο, έπληξαν την πόλη. Για αρκετές τρομακτικές ημέρες, το κράτος δικαίου ήταν άστοχο στην καλύτερη περίπτωση.

Με το δεύτερο ταξίδι μου, στις εθνικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2009, όταν οι Σοσιαλιστές κέρδισαν....

Η Ευρώπη των αποικιών.

  Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Ακόμη κι αν η εγχώρια πολιτική ελίτ έχει πάψει να θίγεται όταν η Ελλάδα εμφανίζεται ως «η πρώτη αποικία της ευρωζώνης» (σύμφωνα με τον εξόχως κυνικό αρθρογράφο των Financial Times, Βόλφγκανγκ Μινχάου), το ερώτημα πλέον τίθεται για την ίδια την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση:   Τι έχει απομείνει απ’ όσα συμπυκνώνονταν στον όρο «Ευρώπη, σπίτι των λαών», την εποχή που η ΕΟΚ αρχικά, η ΕΕ στη συνέχεια και τέλος η ευρωζώνη εμφανίζονταν ως εγγυητής της δημοκρατίας και μαγικός ανελκυστήρας που αυτομάτως, χωρίς καν να απαιτηθεί το πάτημα του σχετικού κουμπιού (αρκούσε μόνο να μπεις) εγγυούνταν την άνοδο του βιοτικού επιπέδου;Τίποτε! Το εντελώς αντίθετο....

Οι ιερές "τσούλες"

  Του Άρη Μαλανδράκη         Η συγγραφέας και καθηγήτρια Καμίλ Πάλια έχει θέσει το ζήτημα στην σωστή του βάση : «Παρά τα όσα ισχυρίζονται οι φεμινίστριες, η πόρνη δεν είναι θύμα των ανδρών αλλά μάλλον ο κατακτητής τους, μια παράνομη που ελέγχει τον σεξουαλικό δίαυλο ανάμεσα στη φύση και τον πολιτισμό». Κατέχοντας το προνόμιο του «αρχαιότερου επαγγέλματος στον κόσμο», οι αλλοτινές  ιέρειες της Αφροδίτης υποβαθμίστηκαν σε «πεταλούδες της νύχτας», για καταλήξουν «κολ γκερλ» τηλεφωνικών ή διαδικτυακών ραντεβού. Στις αρχές, βέβαια, το επάγγελμα προκαλούσε (τουλάχιστον) σεβασμό στην πολυώνυμη πελατεία και αντί για νταβατζή, οι θεραπαινίδες του έρωτα είχαν κάποιον αρχιερέα (και την σκέπη της θεάς) να τις προστατεύει. Σε πολλές αρχαίες κοινωνίες, η πορνεία ήταν συνδεδεμένη περισσότερο με το ιερό παρά με το βέβηλο. Αποτελούσε αναπόσπαστο στοιχείο σε θρησκευτικές τελετές, παρόλο που με την πάροδο των χρόνων η θρησκεία στράφηκε εναντίον, θεωρώντας την κακό, άσεμνο και βρομερό επάγγελμα. Λέγεται ότι τα αρχαία σανσκριτικά περιλάμβαναν πάνω από 300 συνώνυμα της πορνείας.....

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Οι γραφειοκράτες και η τρυφερότητα (Ρόκε Ντάλτον)

Ρόκε Ντάλτον: Ο αγωνιστής που «έκανε τις πέτρες να γελούν»

 Του Κώστα Αθανασίου           Αυτό που ξεχωρίζει στη ζωή του ποιητή και αγωνιστή Ρόκε Ντάλτον είναι ότι τον σκότωσαν οι σύντροφοί του. Για την ακρίβεια, τον δολοφόνησαν κάποιοι σύντροφοί του, γράφοντας μια από τις πιο μαύρες και άθλιες σελίδες στην ιστορία της Αριστεράς.
Ο Ρόκε Ντάλτον γεννήθηκε στις 14 Μαΐου του 1935, στο Σαν Σαλβαδόρ. Παράλληλα με τις νομικές του σπουδές, ενεπλάκη στους λογοτεχνικούς κύκλους της χώρας. Το 1957 έγινε μέλος του Κ.Κ. του Ελ Σαλβαδόρ. Φυλακίστηκε επανειλημμένως και το 1960 καταδικάστηκε σε θάνατο — σώθηκε μόνο και μόνο επειδή κατέρρευσε η δικτατορία, μόλις τέσσερις μέρες πριν από την εκτέλεσή του. Ο Ντάλτον εξορίστηκε, αλλά το 1974 γύρισε μυστικά στο Ελ Σαλβαδόρ και εντάχτηκε στο παράνομο αντάρτικο κίνημα της χώρας, το οποίο εκείνη την εποχή ταλανιζόταν από σοβαρές εσωτερικές διαμάχες.
Στις 10 Μαΐου 1975, πέντε μέρες πριν κλείσει τα σαράντα του, ο Ρόκε Ντάλτον δολοφονήθηκε, από μέλη μιας σκληροπυρηνικής φράξιας της οργάνωσής του και με διαταγή της ηγεσίας. Το γελοίο επιχείρημα περί συνεργασίας με τον εχθρό ήθελε απλώς να κρύψει την αδιαλλαξία της ηγεσίας της οργάνωσης μπροστά σε οποιαδήποτε «παρέκκλιση» από την απόλυτη υποταγή σε αυτήν.
Ο Ρόκε Ντάλτον (που «έκανε τις πέτρες να γελούν», σύμφωνα με τον Εδουάρδο Γκαλεάνο) ήταν....

Η σιωπή του αμνού

Τoυ Παντελη Μπουκαλα             Σαν αμνοί αίροντες τις αμαρτίες του κόσμου επιχειρούν να παρουσιαστούν οι βουλευτές μας, με αφορμή όσα αποκαλύφθηκαν αρμοδίως για τον λαμπρό αντιπρόσωπό μας που φυγάδευσε σε ελβετικές τράπεζες ένα εκατομμύριο ευρώ. Και όσο αθέμιτο και άχαρο είναι να θέλουν να εμφανιστούν όλοι τους, μέχρις ενός, αθώοι του χρήματος, άλλο τόσο αθέμιτο είναι από την πλευρά μας να τους αντιμετωπίζουμε συλλήβδην σαν απολωλότα πρόβατα. Φυσικά και δεν είναι όλοι ίδιοι. Φυσικά και δεν έχουν τον ίδιο βαθμό κυνικής αδιαφορίας για νόμους και ηθικές. Και ως προς την ιδεολογία τους διαφέρουν αλλά και ως προς το μέτρο που η ιδεολογία τους μεταγράφεται σε τρόπο ζωής.........

Στην ξηρασία οφείλεται η κατάρρευση του πολιτισμού των Μάγια

Ο πολιτισμός των Μάγια στην Κεντρική Αμερική άρχισε να αποσυντίθεται, πιθανότατα όταν μειώθηκαν σταδιακά οι βροχές που έπεφταν και εμφανίστηκε ξηρασία, σύμφωνα με μια νέα έρευνα Μεξικανών και Βρετανών επιστημόνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρτίν Μεντίνα-Ελιζάλδε του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών στο Γιουκατάν του Μεξικού και τον παλαιοκλιματολόγο Εέλκο Ρόλινγκ του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, εκτιμούν ότι ακόμα και μέτριες μειώσεις στις βροχοπτώσεις και στις τροπικές καταιγίδες, της τάξης του 25% έως 40% ετησίως, ήσαν αρκετές για να αποδιοργανώσουν σταδιακά τον κλασικό πολιτισμό των Μάγια, καθώς το διαθέσιμο νερό ήταν όλο και λιγότερο, ιδίως τα καλοκαίρια, ώσπου αυτός εξαφανίστηκε μεταξύ του 800 και του 950 μ.Χ....

Το δέντρο του αιώνα

by Анатолий Покровский

Το δέντρο του αιώνα 
Ηταν φυλλωτό το δέντρο του αιώνα.
Κάτω από τα κλαδιά του
- όμορφα σαν το πάχος του χιονιού -
έχαναν βάρος τα καλοκαίρια.
Η ομορφιά του
έρρεε αργά, στάλαζε
στη λάμψη του δέρματός του,
πιο κει απ' το δέρμα του: ανάμεσα στις
τακτικές φωνές του ανέμου.
Ηταν φυλλωτό το δέντρο του αιώνα:
Τώρα
ηττημένο πια στον χρόνο της κοπής...

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

Ο κύριος Bungalows ο Nowhere man και η ετνική κυριαρκία.

 Του Γιωργου Πηττα   Tip: Πριν προχωρήσετε στην ανάγνωση, κάντε μια βόλτα από εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=AvLj72apGLI
Ακούστε προσεκτικά το τραγούδι (έτσι κι’ αλλιώς είναι πολύ ωραίο) δώστε σημασία στους στίχους του Lennon και μετά-αν θέλετε-συνεχίστε.
Ο κύριος Μπάγκαλοους λοιπόν (έχει πλάκα, όταν γράφω «Μπάγκαλοου» ο αυτόματος διορθωτής του Word επιμένει να μου υποδεικνύει «Πάγκαλου» δεν καταλαβαίνω γιατί…) ο κύριος αυτός εν πάση περιπτώσει, έκανε κάτι δηλώσεις περί Ετνικής Κυριαρκίας και πως του είναι αντιάφορη τελείως γιατί είναι πρρρρώτα ευρωπαίος.
Χικ! Μάϊστα!!!
Που έλεγε και ένας ταλαίπωρος Ρωμαίος λεγεωνάριος σε μία περιπέτεια του Αστερίξ.
Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Λοιπόν, αυτή τη φορά, θα συμφωνήσω πλήρως με τα λεγόμενα του κυρίου Μπάγκαλοου.
Και να εξηγηθώ:
Η ετνική κυριαρκία μου είναι και εμένα έννοια περίπου αντιάφορη....

Πεδίον του Άρεως: Ένα πάρκο με θλιβερή ιστορία

Της Χριστιάννας Λούπα             Με τους φακέλους υπό μάλης, το αίμα στο κεφάλι και τα νεύρα τεντωμένα, ως ζημιωμένος κρεοπώλης, έφυγα πεζή από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, αφού λεωφορεία και τρόλει απεργούσαν. Και οι δικηγόροι αποχή είχαν, αλλά κάποιες δουλειές ήλπιζα η ανόητη ότι θα κατάφερνα να τις διεκπεραιώσω γιατί ήταν εξαιρετικά επείγουσες. Έμεινα με την ελπίδα. Έτσι κι αλλιώς – ας το πάρουμε όλοι απόφαση – με αποχή ή χωρίς, για αρνησιδικία πρέπει να μιλάμε πλέον και όχι για απονομή Δικαιοσύνης.
Κατέβηκα την Ευελπίδων, έστριψα στη Μαυρομματαίων και κατόπιν στην Αλεξάνδρας. Στην είσοδο του Πεδίου του Άρεως κοντοστάθηκα. Μπροστά μου  το ηρώο των πεσόντων Άγγλων, Αυστραλών και Νεοζηλανδών και το πανύψηλο άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς πάνω στο βάθρο. Έπεσαν τα μούτρα μου: Για ποια Ελλάδα σκοτωθήκατε, βρε παιδιά; Κι εσύ, σοφή θεά μου, πώς το αντέχεις να φέρει το όνομά σου μια πόλη τόσο ξεπεσμένη και κακάσχημη; Η πόλη, για την οποία κονταροχτυπήθηκες κάποτε με τον Ποσειδώνα, αργοπεθαίνει καλή μου Αθηνά, μαζί της κι η Ελλάδα ολόκληρη, μαζί της κι εμείς.
Μια μικρή βόλτα μέσα στο πράσινο χωρίς αμφιβολία θα μ’ έκανε να ξεχάσω την Ευελπίδων, τους λογαριασμούς που έχω να πληρώσω, τη Μέρκελ, τα Μνημόνια και τα PSI σκέφτηκα και προχώρησα μέσα στο πάρκο......

Τα πορνό της Προϊστορίας

Της Πάρης Σπίνου 
Απεικονίσεις ερωτικών σκηνών σε προϊστορικά σπήλαια, χρυσές πεοθήκες, ειδώλια γυναικών με τονισμένα στήθη, καψαλισμένα απομεινάρια αφροδισιακών βοτάνων. Πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων, διάσπαρτα σε διάφορα μέρη της γης, άγνωστα τα περισσότερα έξω από τους κύκλους των ειδικών, αποκαλύπτουν πώς διαμορφώθηκε η κουλτούρα του σεξ στην αρχαιότητα.
Σκηνή «ιερογαμίας», κοινώς η «αποπλάνηση» ενός άντρα από δύο γυναίκες, απεικονίζεται σε λυχνάρι που βρέθηκε στη Βουλγαρία. «Ξεκινώντας από μια χρονική αφετηρία 5.000 χρόνων πριν από την εποχή μας, είμαστε σε θέση πια να τεκμηριώσουμε μια ευρύτατη ποικιλία ανθρώπινης σεξουαλικότητας στην περιοχή της Ευρασίας: κτηνοβασία, ομοφυλοφιλία, πορνεία (εμφατικά όχι το αρχαιότερο επάγγελμα), παρενδυσία (ανδρική ή γυναικεία), τρανσεξουαλικότητα....

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών αύξησε τους χρήστες

 Της Καίτης Βασιλάκου             Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στο «Απαγορεύεται να κλέψεις» και στο «Απαγορεύεται να πάρεις ναρκωτικά». Στην πρώτη περίπτωση η απαγόρευση προστατεύει την περιουσία του πολίτη, στη δεύτερη επεμβαίνει στις προσωπικές επιλογές του.
Θεωρητικά με την απαγόρευση των ναρκωτικών οι πολίτες προστατεύονται από πολλούς και συχνά θανάσιμους κινδύνους. Στην πραγματικότητα όμως μια τέτοια απαγόρευση προστατεύει μόνο όσους  δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ ναρκωτικά και αφήνει έκθετους σε μεγάλους κινδύνους όσους έχουν την ατυχία να εθιστούν σ’ αυτά.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας κάνουμε μια αναδρομή στα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική (1920-1933).......

Λωζάννη-Μόναχο 1Χ2

Photo: Jesse Barkdoll
  Του Γιάνη Βαρουφάκη          24η Ιουλίου του 1923. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Λωζάννη, υπογράφει την Συμφωνία που, ουσιαστικά, μέσα από τις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μέσα από τις δαγκάνες της μεγάλης μας ήττας, ο Βενιζέλος κατάφερε να αποσπάσει ό,τι μπορούσε να αποσπαστεί από μία ηττημένη χώρα ώστε να κρατηθεί όρθια και με την αξιοπρέπειά της κατά το δυνατόν ανέπαφη.
30η Σεπτεμβρίου 1938. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Neville Chamberlain, μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του Heston, κομίζει την Συμφωνία του Μονάχου, και υπό τις επευφημίες του κόσμου που κατέφτασε εναγωνίως να τον προϋπαντήσει (καθώς οι φόβοι για έναν νέο καταστροφικό πόλεμο είχαν πρόσφατα κορυφωθεί), ανακοίνωσε ότι ο κίνδυνος απετράπη, ότι η χώρα σώθηκε από την περιπέτεια ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου. «I believe it is peace for our time», ήταν η θριαμβευτική του έκφραση που έμεινε στην ιστορία και με την οποία ξεκινούν σχεδόν όλα τα ντοκιμαντέρ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.....

Ο Αχιλλέας μέσα σου

  Simple Man     Όποιος θέλει εκλογές να σηκώσει το χέρι του. Ας μετρηθούμε τώρα για να δούμε πόσο καλά τα κατάφεραν και αυτή την φορά τα ανδρείκελα που δεν έχουν ένα ένσημο καθαρής εργασίας στην ζωή τους. Είστε πολλοί αυτοί που θέλετε εκλογές και οι περισσότεροι θα τσιμπήσετε κάνοντας το χατήρι να σας αποκαλούν εκλογικό σώμα και όχι λαό.  Θα σας σύρουν πάλι ήσυχα και ωραία στην ουρά να τους δώσετε το δικαίωμα να βιάσουν τα ίδια σας τα παιδιά με τις ευλογίες του δήθεν δημοκρατικού καθήκοντος.  Το θέμα είναι πώς καταφέρνουν πάντα και έχουν έτοιμα σχέδια να σας βάλουν στο σφαγείο χωρίς να προηγηθεί το μαντρί αυτή την φορά. Αυτή τη φορά έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε πολλούς σωτήρες, κόμματα και κινήματα που δημιουργηθήκαν για έναν και μόνο λόγο: Να σας κάνουν να νιώσετε ότι πήρατε την εκδίκησή σας καταψηφίζοντας τους προδότες  αλλά με το εκλογικό σύστημα που θέλουν αυτοί.  Αναρωτηθήκατε όμως ποτέ ποιοι είναι....

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

"Η πολιτική της λιτότητας οδηγεί στην καταστροφή"

Πώς να εξηγηθεί η επιμονή των ευρωπαϊκών ελίτ να διατηρούν μια πολιτική λιτότητας που επιδεινώνει την κρίση και βαθαίνει την ύφεση; Τι υπάρχει πίσω από τον επίμονο ισχυρισμό τους ότι δεν υπάρχει άλλη πολιτική από αυτή που κόβει τα φτερά των χωρών οι οποίες πετούν όλο και πιο χαμηλά; Πού θέλουν να φτάσουν;

Από μια κοινωνικοοικονομική σκοπιά, υπάρχουν λόγοι να υποψιάζεται κανείς ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ θέλουν να εκμεταλλευτούν την κρίση για να ράψουν ένα νέο νομικό κοστούμι στα μέτρα του νέου καπιταλισμού.

Όπως γράφει ο Χοσέπ Ραμονέδα στο φύλλο της El Pais, η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας που προωθεί η κυβέρνηση Ραχόι στην Ισπανία κινείται σε αυτή τη γραμμή: ενίσχυση των προνομίων όσων έχουν μεγαλύτερες εξουσίες (των επιχειρηματιών) και εξουδετέρωση των πολιτών μέσω της αποπολιτικοποίησής τους...

Η κλοπή της Δημοκρατίας

Ο σκιτσογράφος καταλαβαίνει πως από την Ελλάδα κλέβουν κάτι περισσότερο από τα αρχαία κλέη: τη σημερινή της υπόσταση, τη δημοκρατία και το μέλλον της. Το μόνο λάθος είναι πως δεν πρόκειται για κλοπή, αλλά για ληστεία...  Η Αυγή

Η συμφωνία...

by Caras Ionut
Του ΓΙΩΡΓΟY Χ.ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ          Αμφιθυμία και αμφισημία μετά τη νέα δανειακή σύμβαση. Ανακούφιση και αγωνία. Ανάσα από την πίστωση χρόνου αλλά και σκεπτικισμός. Η χώρα σώθηκε από την εξωτερική, την άτακτη χρεοκοπία, αλλά η εσωτερική χρεοκοπία, η εκπτώχευση των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των μικρομεσαίων Ελλήνων είναι γεγονός.

Οι νεοφιλελεύθεροι του Βορρά υπό την ηγεσία του Β. Σόιμπλε επέβαλλαν πλήρως τους όρους τους. Έτσι τώρα, η Ελλάδα δεν είναι in extremis(σε εξαιρετικά δύσκολη θέση) έναντι των δανειστών της, αλλά είναι σε κατάσταση «θανάτου» η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων μέσω της νέας άγριας λιτότητας. Πως θα πετύχει η επαναλαμβανόμενη υφεσιακή συνταγή χωρίς ανάπτυξη; Καθιστώντας τη χώρα μας Μπαγκλαντές ως προς τους μισθούς είναι η απάντηση των νεοφιλελεύθερων.

Αυτή είναι η περίφημη ανταγωνιστικότητα σύμφωνα με την οποία οι επενδυτές δεν χρειάζεται να πηγαίνουν στην Ασία, αφού η Ελλάδα είναι πολύ πιο κοντά! Αγκαλά με την ανακούφιση και την αγωνία έχουμε και την ταπείνωση. Την εθνική ταπείνωση, καθώς όπως επισημαίνει ο διεθνής Τύπος «Τα ελληνικά δημόσια οικονομικά τέθηκαν υπό κηδεμονία(tutelle)…»(Le Monde)....

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Μεταλλαγμένα δίποδα

e-Apenanti   Λένε, πως τα χαρτιά που ρίχνεις στην τουαλέτα, γίνονται τερατόμορφα σκουλήκια.
και μετά, σαν φτάνουν στη θάλασσα, εξολοθρεύουν όλα τα ψάρια.
Λένε, πως αυτά τα χαρτιά δεν πρέπει να καταλήγουν ούτε στη χωματερή
γιατί γίνονται μαύρα φίδια που δαγκώνουν τους γλάρους.
Γι' αυτό κάψτε τα χαρτιά αυτά, ούτε στη χωματερή,
ούτε στη θάλασσα δεν πρέπει να φτάνουν.
Μυθοπλασίες της καθημερινότητας

Στα δέκα-τέσσερα, έρποντας, έφθασαν ως το κονγκλάβιο οι υποτακτικοί του. Στα δέκα-τέσσερα ήπιαν νερό, γεύτηκαν τροφή, δέχθηκαν και υπέγραψαν τους όρους της υποταγής. Στα δέκα-τέσσερα πάλι, έρποντας, επέστρεψαν στη γή που ξεπούλησαν. Να διαλαλήσουν τη σωτηρία της, ερπετά κατ' επιλογή και παρά φύση. Και απαίτησαν, τα καθ' έξιν και κατά προτροπήν ερπετά, υποδοχή θριαμβευτών.

Ψάξε ιστορικέ στα κιτάπια σου και βρές μου άλλο τέτοιο προηγούμενο.....

Ελληνες εξωτερικού

Tου Παντελη Μπουκαλα
Ούτε να υπερτιμήσουμε τις διαδηλώσεις σε δεκάδες πόλεις του κόσμου υπό το σύνθημα «Είμαστε όλοι Ελληνες» δικαιούμαστε ούτε να τις υποτιμήσουμε. Δεν πρόκειται πάντως για ένα νέο κύμα φιλελληνισμού, έτσι όπως μάθαμε να τον εννοούμε παιδιόθεν δασκαλεμένοι, δηλαδή, σαν αποδοχή από την οικουμένη του χρέους της απέναντι της Ελλάδας - ένα χρέος που μέσα στον εθνικό ναρκισσισμό μας το θεωρούμε εσαεί ανεξόφλητο. Πιο πιθανό είναι, εξίσου με τη συμπάθεια προς έναν πληττόμενο λαό, να λειτούργησε ο φόβος ότι τα πλήγματα δεν θα μείνουν εντοπισμένα στη νότια ακρούλα της Βαλκανικής, αλλά θα κινηθούν προς όλες τις κατευθύνσεις, αφού το σιδερένιο, γερμανικής εμπνεύσεως δόγμα «λιτότητα και πάλι λιτότητα και ξαναμανά λιτότητα» επιχειρείται να επιβληθεί παντού....

Το ιστορικό πείραμα συνεχίζεται

 Του Στ.Κούλογλου       Η απόφαση του eurogroup για το κούρεμα και το νέο δάνειο προς την Ελλάδα είναι πράγματι ιστορική, αλλά για διαφορετικούς λόγους απ αυτούς που επικαλείται η κυβέρνηση.  Η απόφαση επισφραγίζει την συνέχιση ενός κοινωνικού πειράματος χωρίς ιστορικό προηγούμενο, που έχει δύο στόχους: την εφαρμογή μιας βίαιης εσωτερικής υποτίμησης στην ευρωζώνη και την μελέτη των αντοχών μιας κοινωνίας, η οποία,  εδώ και 2 χρόνια, δέχεται διαδοχικά ηλεκτροσόκ και οδηγείται σε εξαθλίωση. Αν το πείραμα πετύχει, θα εφαρμοστεί σε άλλες χώρες, ξεκινώντας από τον ευρωπαϊκό νότο και φτάνοντας, μέσω Ιταλίας, στη Γαλλία.    Η απόφαση για το νέο πακέτο δεν λύνει κανένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας.  Το κούρεμα του 53,5%  γίνεται μόνο στο τμήμα του  που αφορά τους ιδιώτες και δεν αρκεί για να βγάλει τη χώρα από το βούρκο των χρεών....

Η δοκιμασία των Μηλίων

Του Ρούσσου Βρανά
Παράξενο...
... πώς επιστρέφει κάθε τόσο η Ιστορία των ανθρώπων, τότε ακριβώς που όλοι τη νομίζουν ξεχασμένη. Τον διάλογο των Μηλίων με τους Αθηναίους, όπως αυτός διασώθηκε στις μέρες μας από τον Θουκυδίδη, σκέφτηκε να στείλει στην εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» ένας αναγνώστης με αφορμή όσα συμβαίνουν σήμερα στη «Συμμαχία του ευρώ»: τα πάθη της χώρας μας κάνουν τους φτωχότερους λαούς αυτής της συμμαχίας να νιώθουν φιλέλληνες και να βλέπουν τους ηγέτες των πλουσιότερων χωρών της σαν μισέλληνες.
Η Αθήνα...

Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012

Ντροπή και τύψεις παράγει μόνο η Ελλάδα πια.

Γιάννης Μακριδάκης             Και ενώ μέχρι πριν λίγες μέρες όλοι ήταν ανάστατοι και καταφέρονταν με μένος και οργή ενάντια στο Μνημόνιο 2 και στα μέτρα που το συνόδευαν, κυρίως τα εργασιακά, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πριν μια βδομάδα κατέβηκαν στους δρόμους σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, ενώ κάηκε η Αθήνα, ενώ κλάπηκε η αρχαία Ολυμπία καταμαρτυρώντας την αποσύνθεσή μας, ξαφνικά από χτες όλοι γίνανε αισιόδοξοι. Αναρωτιέμαι αν είμαι ηλίθιος ή αν όλοι οι διαμορφωτές της ειδησεογραφίας είναι χειρότεροι δωσίλογοι από τους κυβερνώντες.             Μ' αυτές τις σκέψεις ξεκίνησα τη μέρα μου σήμερα, Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012, κι επειδή μού πέσανε βαριές, αποφάσισα να πάρω το βενζινοπρίονο που είναι πιο ελαφρύ και να πάω για ξύλα, να αποξεχαστώ......

Monde: "Καναρίνι του ορυχείου η Ελλάδα"

Με τίτλο «Η Αθήνα είναι το καναρίνι του ορυχείου», η εφημερίδα Λε Μοντ φιλοξενεί άρθρο τού αρχισυντάκτη των Φαινάνσιαλ Τάϊμς, Μάρτιν Γουόλφ, με το οποίο προσπαθεί να προβλέψει πού θα οδηγήσει την Ευρώπη η κρίση χρέους της Ελλάδας.


«Το ότι μια τόσο μικρή χώρα προξενεί τέτοιες ανησυχίες, αντηχεί ως σήμα κινδύνου για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα», υπογραμμίζεται στον υπότιτλο.

Ο συντάκτης αναγνωρίζει τις προόδους που έχει κάνει η Ελλάδα που, όμως, λέει, δεν αρκούν....

Τo πούσι ...

by Yury Pustovoy
Έπεσε το πούσι αποβραδίς
το καραβοφάναρο χαμένο
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δεις

Κάτασπρα φοράς κι έχεις βραχεί....

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

Προσοχή το πάτωμα γλυστράει

Του Κώστα Βαξεβάνη           Και ξαφνικά το πάτωμα άρχισε να γλυστράει επικίνδυνα, από τα βρωμόνερα με τα οποία το έπλυναν τόσα χρόνια οι βρωμιάρηδες του πολιτικού συστήματος. Από τα περισσεύματα του λαδώματος με το οποίο λαδώναμε τον εφοριακό ή τον υπουργό. Από τα σάλια όλων εκείνων των σαλίγκαρων των Μέσων Ενημέρωσης που σέρνονταν προς την επιτυχία. Αλλά και από αυτούς που σήμερα κρατάνε τις φασίνες μιας πλήρους κάθαρσης.
Ξαφνικά όλα κάτω από τα πόδια μας γλυστράνε. Δεν ξέρει πού να πατήσει κανείς για να μην λερωθεί και να μην πέσει. Δεν είναι μόνο το τοπίο θολό, είναι και το έδαφος ολισθηρό.
Μέσα σε αυτή την ολισθηρότητα της αβεβαιότητας, τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύ επικίνδυνα. Αφού όλα είναι αβέβαια, αφού όλα μπορούν να συμβούν, δεν ξέρουμε ποιά είναι η αλήθεια.....

Το «φαινόμενο της πεταλούδας» και τα τείχη...


Στη Φύση, καθετί που συμβαίνει έχει επιπτώσεις, κάτι που είναι γνωστό ως «φαινόμενο της πεταλούδας». Επιπτώσεις όχι κατ’ ανάγκη συμμετρικές. Ο διπλασιασμός, π.χ., του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπουμε στην ατμόσφαιρα υπερδιπλασιάζει τα προβλήματα για την κοινωνία. Και η τοξικότητα, π.χ., των Μνημονίων γκρεμίζει τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας. Συνειδητοποιώντας το, ορθώς πρέπει οι πολίτες να ανησυχούν τόσο για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου όσο και για τις παρενέργειες του Μνημονίου.
Το «φαινόμενο της πεταλούδας» ισχύει και για τον κόσμο της οικονομίας. Οι ΗΠΑ εκπέμπουν μια εν δυνάμει καταστροφική ουσία για την παγκόσμια οικονομία: εκτυπώνουν αφειδώς δολάρια.....

ΝΑΙ ΕΣΕΙΣ ; ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ΕΜΕΙΣ

Του Ηλία Τσάκαλου
Η Βουλή συνεδριάζει. Σιωπή. Απόλυτη σιωπή παρακαλώ. Ομιλεί ο επί των οικονομικών γίγας των διακοσίων κιλών. Παρακαλώ προσέξατε την λεξιπλόκον ομιλίαν του. Περιπατεί πανάλαφρος γίγας μεταξύ των λέξεων και των σημείων της στίξεως . Πατά ελαφρώς στις επικίνδυνες αξίες με λέξεις πολυπλόκους και αμφίσημες, ως να περιπατεί ουχί στα σύννεφα αλλά εις ωά,.
Είναι να ΄ούμε αδελφέ μου ο μαγκίζων μάγκας των Νομικών, των λέξεων και του Κοινοβουλίου στερούμενος διπλώματος οδηγήσεως μεταξύ των καθαρών εννοιών και της σαφήνειας του Ελληνικού λόγου.
Είναι μάγκας , πάει και τελείωσε και γι αυτό οι αποστολές του στέφονται από παταγώδη επιτυχία καθότι ανέλαβε το Υπουργείον ζυγισθείς στα εκατόν πενήντα κιλά και τώρα έσπασε το φράγμα της αναισθησίας των διακοσίων.( Ε ΡΕ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΑΛΗ ΠΑΣΑΣ ) Σιωπή είπα. Ο κώδων του κώδωνος του βορίου ιεροψάλτου επιβάλει σιωπή. Μη ομιλείτε εις τον οδηγόν όστις οδηγεί εις το καινόν του κενού.
Ο πρώτος και καλύτερος Διοπτροφόρος υπαλληλάκος......

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

Φτώχεια στα χρώματα της πόλης

Ινδία, παιδί σε χωματερή. Φωτ. Anupam Nath
Της Μαριάννας Τζιαντζή                                 «Με γυροφέρνει μια ίωση» λέμε όταν δεν είμαστε ούτε τελείως καλά ούτε τελείως άρρωστοι. Εδώ και δύο χρόνια την Ελλάδα γυροφέρνει μια νέου τύπου ίωση, μια νέου τύπου φτώχεια που τα σημάδια της γίνονται όλο και πιο εμφανή. Με αφορμή ορισμένα από αυτά τα σημάδια, όπως η μετανάστευση των νέων ή τα μικροσυσσίτια στα σχολεία, κάποιοι μιλούν για επιστροφή στη δεκαετία του ’50 ή στις αρχές του ’60 - αν και οι διαφορές ανάμεσα στο τότε και στο σήμερα είναι πολύ πιο κραυγαλέες από τις ομοιότητες....

Η ΓΑΖΑ ΕΙΝΑΙ…Μαθήματα επιβίωσης»

Μετά την επιτυχημένη πορεία στο θέατρο Επί Κολωνώ, η παράσταση μεταφέρεται από τις 20 Φεβρουαρίου 2012 στο θέατρο Κνωσός για πρωινές παραστάσεις για σχολεία. Μια... παράσταση βασισμένη στους μονολόγους παιδιών 13 έως 17 ετών που έζησαν τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών στη Γάζα από το Δεκέμβριο του 2008 μέχρι τον Ιανουάριο του 2009.
Πιστεύοντας ότι το θέατρο δεν είναι μόνο ένα όπλο συνειδητοποίησης και αντίστασης, αλλά και τρόπος για να ερευνήσει κανείς την αλήθεια, επιλέξαμε να ακούσουμε τις φωνές παιδιών που κάνουν θέατρο σε μία πολιορκημένη πόλη....

Κίνδυνος εξαφάνισης για τα παραδοσιακά σκάφη στην Ελλάδα

Της Μαρίας Κουζινοπούλου
Αποτέλεσαν αχώριστους συντρόφους και εργαλεία των Ελλήνων για χιλιάδες χρόνια. Τα παραδοσιακά πλοία αποτέλεσαν μάρτυρες και εκπροσώπους της Ιστορίας, του Πολιτισμού και της καθημερινής ζωής των Ελλήνων. Σήμερα, τα σκάφη αυτά, τεκμήρια της ελληνικής ναυτικής παράδοσης, κινδυνεύουν με αφανισμό.
Ως παραδοσιακά πλοία χαρακτηρίζονται τα πρωτότυπα ξύλινα πλοία ή τα μεμονωμένα ομοιώματά τους, που κατασκευάστηκαν πριν από το 1965 (άρθρο 1 του νόμου 3182/2003). Η βασική κατασκευή τους (που συμπεριλαμβάνει τη γάστρα, το κατάστρωμα, τις υπερκατασκευές και τους ιστούς) στηρίζεται σε υλικά όμοια με αυτά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των πρωτότυπων πλοίων (κατά κύριο λόγο ξύλο και κατά δεύτερον μέταλλο) και δεν υπέστη μετά το 1965 ουσιώδεις μετατροπές. Μόνο τα υλικά των εσωτερικών επενδύσεων στα πλοία αυτά μπορούν να είναι διαφορετικά από τα βασικά υλικά των πρωτότυπων....

Εθνικό Αριστερό Μέτωπο

Φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή
Του Σπύρου Ι. Ασδραχά   
Νομίζω ότι ο καιρός των κλαυθμών και των καταγγελιών θα έπρεπε να έχει ήδη απέλθει. Εκείνο που προέχει είναι η σταθμισμένη πολιτική πρόταση και δράση. Προϋπόθεση, η πολιτικοποίηση της οικονομικής ανάλυσης. Έχει γίνει από τις κυβερνήσεις που χαρακτηρίζονται ως «μνημονιακές»· απομένει να γίνει και από την πολυσπερματική Αριστερά. Εργαλείο, η εθνικοποίηση της ταξικότητας. Έχει αρχίσει η εθνικοποίηση της αντίδρασης στον οικονομικό καταναγκασμό που συνεπάγεται η κυριαρχία των δανειστών, δηλαδή της χρηματοπιστωτικής απόληξης του καπιταλισμού. Η τελευταία διαδικασία αφορά το πολιτικό σχήμα της Δεξιάς, με πιθανό παρεπόμενο τον εγκλωβισμό, για λόγους ιδεολογικής εμμονής, των λαϊκών τάξεων που τη στηρίζουν. Οι όροι του προβλήματος — απλώς συνοψίζω.
Μέσα στο σύστημα
Πρώτον, όπως ήδη γίνεται.
Δεύτερον, όπως διαφαίνεται ότι είναι δυνατό ή επιθυμητό να γίνει μέσα στο σύστημα, δυνατότητα και επιθυμία εκφραζόμενη από πολιτικά σχήματα, τα οποία ωστόσο, ως προς το παρόν, δεν ασκούν καμιά πολιτική εξουσία.....

Ομοφοβία: Πογκρόμ κατά των γκέι στην Ουγκάντα

Φραγκίσκα Μεγαλούδη
Η άγνωστη πτυχή της δράσης των χριστιανικών ανθρωπιστικών οργανώσεων στην Αφρική, έχει έλθει πάλι στο προσκήνιο με την επαναφορά της συζήτησης για τον αντί-ομοφυλοφιλικό νόμο που καλείται να επικυρώσει η Βουλή της Ουγκάντα μέσα στις επόμενες ημέρες.
Ο νόμος προβλέπει θανατική ποινή για όποιον έχει ομοφυλοφιλικές σχέσεις «κατ'εξακολούθηση», είναι φορέας του Έιτζ ή έχει σεξουαλική σχέση με άτομο κάτω των 18 ετών. Παράλληλα όποιος γνωρίζει κάποιο ομοφυλόφιλο άτομο, είτε πρόκειται για συγγενή (ακόμα κ πρώτου βαθμού), συνάδελφο ή γείτονα, οφείλει μέσα σε 24 ώρες να τον καταδώσει στην αστυνομία διαφορετικά θα διώκεται και ο ίδιος για περίθαλψη εγκληματία....

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Δημοκρατία μιας χρήσεως

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προκάλεσε γενική οργή υποδεικνύοντας στην Ελλάδα μια κυβέρνηση τεχνοκρατών και συνδέοντας – μαζί με άλλους «εταίρους» – την παροχή του δεύτερου δανείου της τρόικας με τις εκλογές, ώστε να δεσμεύσει την επόμενη κυβέρνηση. Όμως αυτό δεν ήταν, μάλλον το μεγαλύτερο ατόπημά του. Προχώρησε σε μια ακόμη σημαντικότερη προσβολή.
Κατ’ αρχάς ο Σόιμπλε είναι ξεκάθαρο πως θέλει να εξωθήσει την Ελλάδα σε μια «σκληρή» χρεοκοπία, σε μια ελεγχόμενη πτώχευση, συνέπεια της οποίας εκτιμάται ότι θα είναι ο εξαναγκασμός της Ελλάδας σε έξοδο από το ευρώ.
Πολλές φορές έχουμε αναφέρει τη φράση του για την Ελλάδα, που λέει όχι μόνο ότι η χώρα μας είναι μια «μοναδική περίπτωση» σε ό,τι αφορά την αναδιάρθρωση χρέους, αλλά και ότι, συνεπεία αυτής, κανείς δεν θα ήθελε να περάσει (διεκδικώντας την ίδια μεταχείριση) αυτά που θα συμβούν στην Ελλάδα, ακόμη και αν είναι... απελπισμένος.....

Ich bin Gkiaour

     ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΗΤΤΑ       Αρχές δεκαετίας 80. Συνομιλώ με έναν –μια φορά κι’ έναν καιρό- Τροτσκιστή φίλο, και πια, στέλεχος σε διαφημιστική εταιρία. Τον χαρακτήριζαν το κοφτερό χιούμορ ο οξύς αυτοσαρκασμός και η σχεδόν παθολογική του αγάπη στον Μαγιακόφσκι.
Βρέθηκε κάποια στιγμή σε ένα συνέδριο ομιλητής. Η εισήγηση του στα αγγλικά.
Στο τέλος, ένας σύνεδρος γερμανός, σηκώνεται και του κάνει μία μακροσκελή ερώτηση στα γερμανικά. Ο φίλος, δεν καταλαβαίνει λέξη και όταν επιτέλους ο γερμανός τελειώνει, ρίχνει μια απορημένη ματιά στο ακροατήριο που αποτελείτο από πολλούς και διαφορετικούς ευρωπαίους και λέει με πολύ σοβαρό ύφος:
«Ich bin Gkiaour. Den katalavenin , ya, ya, mein paparen. Sprechen Giaourich;;;»
Σειρά του γερμανού τώρα, να κοιτάζει ερωτηματικά και να αναρωτιέται ψελλίζοντας τι στην ευχή είναι ο γκιαούρ και η…γκιαουρική γλώσσα.
Δεν ξέρω αν ποτέ έμαθε πως γκιαούρ είναι ο άπιστος, πως έτσι έλεγαν τους Έλληνες οι Οθωμανοί κατά την για αιώνες τέσσερις κυριαρχία τους στην περιοχή που αργότερα έγινε το Ελληνικό κράτος. Θυμήθηκα το επεισόδιο χτες τη νύχτα καθώς διάβαζα στο διαδίκτυο ειδήσεις σχετικές με την Ελλάδα, την «δυσπιστία» των Γερμανών προς την Ελληνική ηγεσία, τον θυμό των Ελλήνων προς την Γερμανική πολιτική ηγεσία και τον ολισθηρό δρόμο της διαίρεσης –που κάποιοι τον τραβάνε στα άκρα εξαιρετικά επιπόλαια.
Μιλώ για την προσπάθεια διαίρεσης των Ελλήνων σε Μνημονιακούς και Αντιμνημονιακούς.....

Εικόνες φρίκης στις φυλακές στην Ονδούρα όπου 357 κρατούμενοι βρήκαν τραγικό θάνατο

Ο πρόεδρος της Ονδούρα Πορφίριο Λόμπο εξέφρασε την οδύνη του για τους 357 κρατούμενους που βρήκαν τραγικό θάνατο μέσα στις φυλακές της Κομαγιάγα όταν ξέσπασε πυρκαγιά. Όπως αποδείχθηκε, ο υπεύθυνος που ήταν βάρδια εκείνη την ώρα και είχε τα κλειδιά από τα κελιά έφυγε τρέχοντας αφήνοντας τους κρατούμενους να καούν ζωντανοί. "Ο υπεύθυνος έφυγε όταν είδε τις φλόγες και έριξε τα κλειδιά στο πάτωμα" δήλωσε ο αρμόδιος δικαστής. Πολλοί από τους κρατούμενους πέθαναν από ασφυξία, άλλοι κάηκαν ζωντανοί. Οι φυλακές ήταν χωρητικότητας 500 και είχε 800 κρατούμενους, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν καν δικαστεί.     Americalatina.com.gr   

Γράμμα από το Νότο

 Simple Man   Όχι , δεν είμαστε όλοι Έλληνες. Αφήστε μας να λύσουμε τα θέματα μόνοι μας αυτή την φορά. Δεν έχει ανάγκη από γάζες το δέντρο που κόπηκε από την ρίζα. Αφήστε το να βρει τον τρόπο μόνο του να ξαναθεριέψει ή αν δεν έχει γερές ρίζες να εξαφανισθεί για να μην μετατραπεί σε κισσό. Είναι συγκινητικές οι πικετοφορίες και τα κείμενα συμπαράστασης σας μέσω διαδικτύου αλλά είναι πλέον πολύ αργά. Αργήσατε, Ευρωπαίοι, να κατανοήσετε τι μας φυλούσαν για το τέλος οι δικοί σας εξουσιαστές που έχουν τα τσιράκια τους στην Ελλάδα από την εποχή παλαιών Φιλελλήνων. Εθελοτυφλούσατε και τώρα τα γράμματά σας και οι δηλώσεις σας μοιάζουν με επικήδειο μπροστά σε μία ψαροκασέλα που μας έβαλαν για φέρετρο. Όχι δεν είμαστε όλοι Έλληνες, γιατί εμείς κάνουμε την απάνθρωπη πορεία  τώρα και γι’ αυτό αφήστε μας τουλάχιστον την ικανοποίηση να λέμε ότι ο δρόμος αυτός που παγώνει τα πόδια μας είναι αποκλειστικά δικός μας.
Δεν είμαστε όλοι Έλληνες, διότι ούτε εμείς εδώ κάτω στο Νότο των Βαλκανίων δεν είμαστε όλοι της ίδιας ράτσας. Χωριστήκαν τα τσανάκια μας από καιρό....

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

Ο γύρος του κόσμου με τα πόδια για τα άρρωστα παιδιά

Τον Μάρτιο του 1994, ο Νάιτζελ Ριντ έδωσε μια υπόσχεση στην ετοιμοθάνατη κόρη του Ζόι, η οποία έπασχε από κυστική ίνωση (cystic fibrosis), ότι θα κάνει τον γύρο του κόσμου για να συγκεντρώσει χρήματα για εκείνους που υπέφεραν από την ίδια ασθένεια.

«Δεν υπάρχει κάτι πιο τραγικό από το να χάσει κάποιος το παιδί του, ειδικά σε μια τόσο μικρή ηλικία, αλλά μέσα από τέτοιες τραγωδίες οι άνθρωποι παίρνουν δύναμη για να πραγματοποιήσουν εκπληκτικές πράξεις», λέει και προσθέτει: «χρειάστηκε ένα τέτοιο γεγονός, να χάσω την 11χρονη κόρη μου, για να θέσω ένα στόχο και να αλλάξω δραματικά τη ζωή μου».

Ο Νάιτζελ υποσχέθηκε ότι θα περπατήσει από την Αγγλία στην Αυστραλία, μέσω ...Αμερικής. ....

Φραγκφούρτη - Βερολίνο: 1Χ2

Photo: darko82
Του Γιάνη Βαρουφάκη    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό, υπερχρεωμένο κράτος. Επειδή όμως το χρήμα έρρεε παντού ως ασταμάτητη οικουμενική παλίρροια (παραγόμενη από ανόητες τράπεζες στην Wall Street, στο City, στην Βόρεια Ευρώπη), το κόστος δανεισμού ήταν παντού μηδαμινό κι έτσι κανείς δεν έδινε σημασία. Ξάφνου, το φθινόπωρο του 2008, η παλίρροια έδωσε την θέση της στην άμπωτη. Με την άμπωτη να «στεγνώνει» τον τραπεζικό τομέα από ρευστό χρήμα, σιγά-σιγά ήρθε και η στασιμότητα στην πραγματική οικονομία. Αναπόφευκτα, το εθνικό εισόδημα του μικρού, υπερχρεωμένου κράτους άρχισε να μειώνεται την ώρα που ο ρυθμός αύξησης του χρέους (δηλαδή το επιτόκιο) μεγάλωνε (ελέω διεθνούς έλλειψης ρευστότητας που ωθούσε τα επιτόκια προς τα πάνω). Κάποια στιγμή, κανείς δεν δάνειζε στο μικρό αυτό κράτος ώστε να εξυπηρετεί (δηλαδή να επανακυλύει) το χρέος που, το 2008, ανερχόταν στα €260 δις.
Κάπου εκεί, κατέφθασε η καλή τρόικα για να βοηθήσει να μην πτωχεύσει το μικρό κράτος....

Η Βουλή, μια προβληματική ΔΕΚΟ.

Μετά την ενέργεια του Προέδρου της Δημοκρατίας να παραιτηθεί από την αμοιβή του, θα πρέπει το παράδειγμά του να το ακολουθήσει οπωσδήποτε και ο δοτός κ. Παπαδήμος, όπως έπραξε εξάλλου και ο αντίστοιχος τραπεζίτης κ. Μόντι στην Ιταλία.

Κυρίως όμως το παράδειγμα του κ. Παπούλια, θα πρέπει να το ακολουθήσουν.....
και οι 300 εθνοπατέρες του Κοινοβουλίου. Οι ίδιοι, ας μην το ξεχνάμε, είναι οι απόλυτα υπεύθυνοι για την οικονομική κατάσταση στην οποία έχει φτάσει σήμερα η χώρα, για την παράδοση της Εθνικής της Κυριαρχίας στον κ. Σόϊμπλε και για τον διεθνή διασυρμό της. Ελπίζουμε να αντιληφθούν γρήγορα, ότι δεν πρέπει να συνεχίσουν να αμείβονται και από πάνω. Είναι πρόκληση.....

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

Οι εκβιαστές χτυπάνε πάντα πολλές φορές.

  Του Στ.Κουλογλου                                             Έτσι συμβαίνει πάντα στις υποθέσεις εκβιασμών: αν υποκύψεις μια φορά, οι εκβιαστές θα επιστρέψουν με νέες απαιτήσεις.  Μερικά 24ωρα μετά το κάψιμο της Αθήνας και την ανοιχτή πολιτική και κοινωνική κρίση, εξελίξεις για τις οποίες είχαν βάλει το χεράκι τους επιβάλλοντας ένα απεχθές μνημόνιο Νο2, οι Μερκοζί ζητούν τώρα κάτι αυθεντικά αποικιοκρατικό: να δεσμευτεί και η επόμενη κυβέρνηση ότι θα ξεπληρώσει τα δανεικά, τόσο αποφασιστικά όσο και η σημερινή. Και να δεσμευθούν, από τώρα μάλιστα, και τα κόμματα που είναι κατά του μνημονίου!!                Είχαν προηγηθεί, μέσα σε τρεις μέρες, και άλλοι εκβιασμοί: υποτίθεται ότι το χθεσινό euro group δεν πραγματοποιήθηκε και όλη η συμφωνία για την νέα δανειακή σύμβαση και το κούρεμα ήταν στον αέρα, επειδή, όπως εξήγησε προχθές Τρίτη ο πολύς Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, η Ελλάδα «δεν εκπλήρωσε τις προϋποθέσεις».....

Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας

Η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται τόσο από την κρίση όσο και από τις αδιέξοδες συνταγές αντιμετώπισής της. Υποχωρούν θεσμοί που συγκροτήθηκαν μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες στη μεταπολεμική Ελλάδα: οι κοινωνικές ασφαλίσεις, το σύστημα δημόσιας υγείας και περίθαλψης, η εκπαίδευση, οι συγκοινωνίες, το φυσικό και αστικό περιβάλλον, η δυνατότητα ασφαλούς διαβίωσης, στοιχειώδη δημόσια αγαθά που συνιστούν την ελληνική εκδοχή ενός ήδη λειψού και απαξιωμένου κοινωνικού κράτους κατεδαφίζονται, με αποτέλεσμα η κοινωνία να οδηγείται στην ασφυξία.
Προβάλλεται εκβιαστικά το δίλημμα: λιτότητα ή χρεοκοπία; Ωστόσο, δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για αρνητικό άθροισμα: και λιτότητα και χρεοκοπία. Η ανά τρεις μήνες απειλή αποβολής της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι ηθικά ανοίκεια και οικονομικά καταστροφική, γιατί ενισχύει την βαριά ύφεση, μετατρέποντας την Ευρώπη σε κεντρικό παράγοντα αβεβαιότητας, οικονομικής αστάθειας και βαθέματος της κρίσης. Η ίδια η Ευρώπη διαμορφώνει τις συνθήκες ώστε η Ελλάδα να μην τηρεί τις δανειακές της υποχρεώσεις......

Σφαγή σε ζωντανή σύνδεση

Του Μιχάλη Μητσού

Στο Σαράγεβο, είχαν να κάνουν με τους καθημερινούς βομβαρδισμούς του σερβικού πυροβολικού και με τις τυφλές βολές των ελεύθερων σκοπευτών. Στην Τσετσενία, ήταν αναγκασμένοι να κρύβουν τους τραυματίες σε αυτοσχέδια καταφύγια ή υπόγεια, γιατί ήξεραν ότι αν τους εντόπιζαν οι μπράβοι του καθεστώτος θα τους έσφαζαν μαζί με τους προστάτες τους. Στη σφυροκοπούμενη Χομς, πάλι, οι κάτοικοι δεν ξέρουν τι να κάνουν τους νεκρούς τους, οι δρόμοι για τα νεκροταφεία είναι κλειστοί, τους θάβουν λοιπόν στους κήπους τους. Ή μπορεί και να τους καίνε.

Οπως επισημαίνει στην Ελ Παΐς μια από τις πιο μαχητικές πένες της Ισπανίας, ο Χουάν Γκοϊτισόλο, στη σφαγή που έγινε πριν από 30 ακριβώς χρόνια στη γειτονική Χάμα...

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Βρετανικό κίνημα αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό

Λονδίνο, Θανάσης Γκαβός 
 33 Βρετανοί βουλευτές, συνδικαλιστικοί ηγέτες και ακτιβιστές κυρίως από το χώρο της αριστεράς ανακοίνωσαν στο Λονδίνο ότι θα οργανώσουν μία Ευρωπαϊκή Εκστρατεία Αλληλεγγύης και συλλογή υλικής βοήθειας για τους Έλληνες πολίτες, σε σύμπραξη με παρατάξει, συνδικάτα και κόμματα στη γηραιά ήπειρο. Καθοδηγούμενοι από τη βαρύνουσα φυσιογνωμία του βετεράνου αριστερού πολιτικού Τόνι Μπεν, οι συνυπογράφοντες τη διακήρυξη του κινήματος τονίζουν ότι ανταποκρίνονται στο κάλεσμα των Μίκη Θεοδωράκη και Μανόλη Γλέζου για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Μετώπου υπεράσπισης του ελληνικού λαού έναντι των απαιτήσεων της τρόικα.
Οι Βρετανοί που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία τονίζουν ότι οι Έλληνες πολίτες δεν μπορούν να υποχρεωθούν να πληρώσουν μια κρίση για την οποία δεν είναι υπεύθυνοι....

Karthago delenda est

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ.ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

Διαδηλώσεις στη Γαλλία υπέρ του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού. Συνεντεύξεις βουλευτών στο ευρωκοινοβούλιο αλλά και δηλώσεις αλληλεγγύης προς τους Έλληνες καθώς και ψόγου εναντίον της νομενκλατούρας της ΕΕ, κυρίως κατά των Γερμανών, που επιδιώκουν την εξαφάνιση της χώρας μας κατά το ανάλογο της Καρχηδόνας από τους αρχαίους Ρωμαίους(Karthago delenda est-η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί!).

Απέναντι, συνεπώς, στην επιβολή από τους Γερμανούς τύπου Σόιμπλε και Ρέσλερ μιας καταστροφικής πολιτικής οικονομικής λιτότητας επί της Ελλάδας αναπτύσσεται ένα ευρωπαϊκό κίνημα αλληλεγγύης προς τους Έλληνες. Το κίνημα αυτό στρέφεται εναντίον της πολιτικής στραγγαλισμού της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, στέκεται στο πλάι του ελληνικού λαού, αλλά, συγχρόνως, μέμφεται τις πολιτικές ελίτ της Ελλάδας, οι οποίες δεν προτείνουν καμία εναλλακτική λύση....