Αθήνα: Πόλη της φτώχειας και του αποκλεισμού

Αθήνα, πόλη σε ανθρωπιστική κρίση, όπου πλέον έρχονται να συνδράμουν οργανώσεις από τη Νορβηγία και την Ολλανδία, όμοια με τους Έλληνες Γιατρούς του Κόσμου, που μέχρι τώρα πήγαιναν στην Ουγκάντα, στο Τατζικιστάν και σε άλλα μη ανεπτυγμένα κράτη. «Αυτό είναι πολύ πικρό», σχολίασε ο γιατρός, Γιάννης Μουζάλας, στη συνέντευξη Τύπου της Οργάνωσης, που αποφάσισε πλέον να δράσει εδώ «σα να είναι μια αποστολή εξωτερικού»...

Με 100.000 ανθρώπους να διαθέτουν κάποιου τύπου προσωρινό νομιμοποιητικό έγγραφο, με 50.000 αιτούντες άσυλο, με 250.000 περίπου ανθρώπους χωρίς επίσημα χαρτιά και 80% εξ αυτών συσσωρευμένους στην Αθήνα και την περιφέρεια της πρωτεύουσας, γίνεται πράγματι λόγος «για σοβαρή ανθρωπιστική κρίση», στην οποία οι Γιατροί του Κόσμου προσέρχονται με προτάσεις για την αξιοποίηση, μεταξύ άλλων των 10 εκατ. ευρώ, που πλέον δικαιούται η Ελλάδα κάθε χρόνο έως το τέλος του 2013, από τα επείγοντα μέτρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής....

H 7η Noέμβρη, νέα στρατηγική και o Γ.Παπανδρέου.

Του Ελευθεριου Τζιολα                                                    Μπορούν τα πράγματα να μην έχουν αυτήν, και μόνο, την ευθεία  ανάγνωση (και τις συνεπαγόμενες προεκτάσεις), συμπολίτευσης/αντιπολίτευσης, με την οποία αναλύεται η χθεσινή διακαναλική συνέντευξη του πρωπυπουργού.

Μιά άλλη προσέγγιση και μια αντίστοιχη στρατηγική, -υψηλού ρίσκου, είναι αλήθεια-, θα ήταν ό,τι η σκληρή συγκυρία απαιτεί για να επανακτηθεί η ηγεμονία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και να δημιουργηθούν νέα ποιοτικά δεδομένα προς την τρόικα, το διευθυντήριο της Ε.Ε. και τις κυρίαρχες δυνάμεις της παγκόσμιας σκηνής.

Εξ άλλου, είναι σημαντικό και το ρίσκο που αναλήφθηκε (στην διακαναλική) με την υιοθέτηση μιας ριζικά διαφορετικής στρατηγικής για τις εκλογές της 7ης/11., από κείνη που προ μηνός είχε παρουσιασθεί : από το δημοψήφισμα για τον  ‘’Καλλικράτη’’, στην συνολική πολιτική αναμέτρηση. Το ρίσκο αυτό δεν μπορεί να έχει νόημα και δικαίωση  χωρίς μιά στρατηγική που μπορεί να ενσωματώσει τα αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης/11. και να προχωρά, παραπέρα, σε κυριολεκτικά νέες πρωτοβουλίες, σε μια νέα πολιτική  για το οικονομικό πρόβλημα  της χώρας (και στο εσωτερικό, και στην Ε.Ε., και στο εξωτερικό).

Εξηγούμαι.....

ΛΕΥΚΑΔΑ:Στην κεντρική πλατεία η ομιλία Κώστα Αραβανή

Ομιλία του υπ δήμαρχου Κώστα Αραβανή

Στην κεντρική πλατεία θα γίνει τελικά η ομιλία του Νομάρχη Λευκάδας και υπ. δήμαρχου Λευκάδας κ. Κώστα Αραβανή και όχι στο ξενοδοχείο Ionian Star που είχε ανακοινωθεί.

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ                                               Την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010 στις 7:30μ.μ.,

σας προσκαλώ στην κεντρική προεκλογική ομιλία μου

στην κεντρική πλατεία Λευκάδας.

Η παρουσία σας θα με τιμήσει ιδιαίτερα.



ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ

Υποψήφιος Δήμαρχος Λευκάδας "ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ"

Οι θεμελιώδεις νόμοι της ανθρώπινης βλακείας

Αναδημοσιευση απο το Το ελληνάκι               Υπάρχουν κάποια βιβλία που αναπόφευκτα σε οδηγούν σε νέους δρόμους συνειδητοποίησης της πραγματικότητας. Κυρίως όταν έχεις σχηματίσει από μόνος σου μία αντίληψη για ένα θέμα αλλά με διάφορα σκόρπια κομμάτια εδώ και κει, και ξαφνικά διαβάζεις ένα κείμενο που δένει τα κομμάτια μαζί. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και το «Δοκίμιο Περί Ανθρώπινης Βλακείας» του Carlo M. Cipolla*, το οποίο σε κάποια φάση της ζωής μου, ήρθε να βάλει στη θέση τους διάφορες σκόρπιες σκέψεις που είχα σχετικά με έναν από τους μεγαλύτερους χαοτικούς παράγοντες του σύμπαντος· την ανθρώπινη βλακεία.

Ως έννοια, της έχουν αποδοθεί πολλοί και διάφοροι ορισμοί. Αρκετοί μάλιστα από αυτούς δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι η βλακεία συσχετίζεται με τον δείκτη νοημοσύνης ή το μορφωτικό επίπεδο ενός ανθρώπου. Στην πραγματικότητα όμως, ο σαφέστερος ορισμός δίνεται από τον Cipolla στον Τρίτο Θεμελιώδη Νόμο της Ανθρώπινης Βλακείας (βλ. παρακάτω) ως εξής:...

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ !...

Απρίλης του 1976 και στο αμφιθέατρο της ανώτατης σχολής ο φέρελπις αναρχικός νέος βρίσκεται στο απόγειο της βαθυστόχαστης, πλην, μηδενιστικής των πάντων, ομιλίας του. Συνεπικουρούμενος κι από την ομάδα των φίλων και ομοϊδεατών του, έχει επιβληθεί, κατά κράτος του ακροατηρίου, από το οποίο δεν βγαίνει τσιμουδιά.
Η καλύτερη ευκαιρία για το καιροφυλακτούν πειραχτήρι, που ακούστηκε σ΄ όλη την αίθουσα : « ρε, Καραντανάκη, η τροχαία βγάζει τις πινακίδες από τη Μερσεντές σου, έξω !...».
Εν ριπή οφθαλμού οι διδαχές και τα τσιτάτα του Μπακούνιν μπήκαν στην άκρη κι ο επαναστάτης πήδηξε κάτω απ΄ το βήμα, ξεστομίζοντας, αλαφιασμένος, το αμίμητο : «κάηκα, θα με σκοτώσει ο γέρος μου !...».
Τα χειροκροτήματα και οι ιαχές της γαλαρίας ήρθαν κι έδεσαν με την όλη παράσταση, βάφοντας με πανηγυρικό χρώμα, το τέλος της…

Με έναν Κικίλια, Δημαρά, Μητρόπουλο ξεχνιέσαι. Και μετά;

Καταπληκτικά -και παράλογα- πράγματα συμβαίνουν στην πολιτική σκηνή της χώρας. Που δείχνουν ότι οι πολιτικοί μας ταγοί είτε έχουν μειωμένη αντίληψη της πραγματικότητας είτε είναι περιορισμένης -και ορισμένοι ανύπαρκτης- ευθύνης.

Παράλογο πρώτο: Στις 7 Νοεμβρίου έχουμε αυτοδιοικητικές εκλογές. Οχι όποιες κι όποιες. Είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση ύστερα από ένα θυελλώδη χρόνο, στον οποίο ήρθαν τα πάνω κάτω. Ελήφθησαν πρωτοφανή μέτρα για να αποφύγει η χώρα τη χρεοκοπία, την οποία ακόμη δεν έχει αποφύγει - και επ' αυτού δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη. Είναι, λοιπόν, δυνατόν αυτή η αναμέτρηση να περάσει έτσι «ήσυχα και απλά»; Δεν είναι. Κι όμως κάποιοι κυβερνητικοί εγκέφαλοι είχαν πιστέψει ότι θα την περνούσαν αβρόχοις ποσί: μιλώντας για τον «Καλλικράτη», θα καθάριζαν καμιά δεκαριά περιφέρειες με τη μία και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αφέλεια ή ανοησία;.....

Η ποιήτρια της θάλασσας

του Ηλία Σιαμέλα

Είναι η θαλασσινή ποιήτρια Γεωργία Δαλιανά, που με το βιβλίο της «Πάλι του Ανέμου», με ταξίδεψε ξανά στων πόντων τη ματωμένη αστροφεγγιά. Εκεί, πάνω στον πολύφερνο Άνεμο του λόγου της, θέλησα να χτίσω τούτο το σημείωμα, μια δέηση να κάνω στης ποίησης τον ευωδιαστό ουρανό.

Αυτή η ποιήτρια θεέ μου ας μου δώσει τη διέξοδο που αναζητώ, μήπως και βγω απ’ τον βόρβορο των χοίρων. Ο στίχος της ας απαλύνει τη ντροπή μου. Όπως μου γνέφει με το στημόνι της γραφής της, «Χρειάζεται τρυφερότητα για να ράψει κανείς νάνους…», κι εγώ από πολύ καιρό αυτή την τρυφερότητα την έχω χάσει. Με τους πολιτικούς που έμπλεξα, «Η γλώσσα μου έγινε μια χούφτα κόκαλα γι’ αυτό και τη φοβάμαι… Κάθε φωνή μας πια φοράει κατάσαρκα, χαρακιά από κλέφτες κι αστέρια…»...........

Η εξωτερική βοήθεια στην Αιθιοπία βλάπτει σοβαρά το λαό της.

Απο το blog της Καίτης Βασιλάκου                   Στην Αιθιοπία η εξωτερική βοήθεια δεν φτάνει στους αποδέκτες της, δηλαδή στο λαό. Σταματά στους αξιωματούχους της κυβέρνησης, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα χρήματα αυτά για να καταπιέζουν και να ελέγχουν τον πληθυσμό, για να τιμωρούν τους διαφωνούντες και  για να παγιδεύουν την αντιπολίτευση.

Αυτό καταγγέλλει η HRW (Οργάνωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα).

Στις 4 Οκτωβρίου ο Meles Zenawi εξελέγη και πάλι πρωθυπουργός για τέταρτη φορά . Το κόμμα του στις εκλογές του περασμένου Μαΐου είχε πετύχει μια σαρωτική (και γι αυτό ύποπτη) νίκη: είχε κερδίσει τις 445 από τις 447 έδρες. Εν τω μεταξύ οι πολιτικοί του αντίπαλοι βρίσκονται στη φυλακή.

Η Αιθιοπία ανήκει στις χώρες που παίρνουν πολύ μεγάλη εξωτερική βοήθεια, 3.000 εκατομμύρια δολάρια ετησίως (κάπου 2.150 εκατομμύρια ευρώ), χρήματα που αντιστοιχούν στο περισσότερο  από το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της χώρας.....

Η ζωή χωρίς το μνημόνιο

του Πασχου Μανδραβελη              Λέγονται πολλά για το Μνημόνιο. Τα περισσότερα είναι λάθος και κάποια είναι ψέματα.

---

Λέγονται πολλά για το «Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής», όπως είναι ακριβής τίτλος της συμφωνίας που έκανε το ελληνικό κράτος με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα περισσότερα είναι λάθος και κάποια είναι ψέματα.

Κατ’ αρχήν αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι το μνημόνιο είναι μια μορφή κρατικής (ή έστω διακρατικής) παρέμβασης στις αγορές. Στην κλασική λειτουργία των αγορών υπάρχει το έγκλημα (χρέος), και η τιμωρία (χρεοκοπία). Ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας είναι προϊόν πολιτικής απόφασης για να αποτρέψει τα οδυνηρά αποτελέσματα από την λειτουργία των αγορών. Ότι ακριβώς είναι και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο....

Τρομοκρατία και αυτοϊκανοποίηση.

Του Σ. Κούλογλου

Ένας έμπειρος πολιτικός, που διατέλεσε για πολλά χρόνια στενός συνεργάτης τέως πρωθυπουργού, συνηθίζει να λέει, όταν διαβάζει περίπλοκες αναλύσεις ή θεωρίες συνωμοσίας για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα: « στη χώρα αυτή πρέπει πρώτα να εξετάσεις την εκδοχή της μαλακίας. Αν δεν έχει γίνει κάποια, τότε μπορείς να δεις τι άλλο έχει συμβεί». Μήπως λοιπόν, όλα όσα έγιναν τις δύο τελευταίες μέρες με τα παγιδευμένα δέματα, δεν είναι προβοκάτσια, όπως έτρεξε να καταγγείλει η αριστερά;

Είναι αλήθεια ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς φανατικός της συνωμοσιολογίας για να αποδώσει τα όσα συμβαίνουν σε σκοτεινούς μηχανισμούς. Η κυβέρνηση κάνει μια γιγαντιαία προσπάθεια να εμφανισθεί ως η εγγύηση της σταθερότητας ,ενώ στη πραγματικότητα στους περισσότερους τομείς κυβερνητικής δραστηριότητας αποτελειώνει ότι είχε ήδη διαλύσει η ΝΔ....

ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΛΛΟΙΩΣ ?......

Ακόμη και οι αμετανόητοι, θα έπρεπε να είχαν πλέον αντιληφθεί ότι το «τζάμπα μάγκες» μας τελείωσε στην Ελλάδα από τον περασμένο Μάιο. Κι όμως, το σύνολο σχεδόν της αντιπολίτευσης συνεχίζει την αντιμνημονιακή της ρητορική, θεωρώντας ότι μπορεί να λέει ό,τι της κατέβει, χωρίς συνέπειες.

Το ΚΚΕ καλεί τους πολίτες να ψηφίσουν την Κυριακή τους υποψηφίους δημάρχους και περιφερειάρχες που στηρίζει και οι οποίοι προκρίνουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και την Ε.Ε. Ο ΣΥΡΙΖΑ και το Μέτωπο του κ. Αλαβάνου κατηγορούν την κυβέρνηση για οσφυοκαμψία επειδή δεν απελαύνει από την Ελλάδα τους εκπροσώπους της Τρόικας. Και η Νέα Δημοκρατία εγκαλεί την «κυβέρνηση του Μνημονίου» και υποστηρίζει ότι το έλλειμμα θα μηδενιστεί σε 18 μήνες χωρίς περιοριστικά μέτρα και χωρίς επιπλέον φορολόγηση, λες και αν αυτό ήταν δυνατόν, δεν θα το είχε σκεφτεί κανείς άλλος στον πλανήτη, πλην του κ. Μηταράκη.

Όσοι επομένως αντί να ψέγουν τον κ. Παπανδρέου....

Η αναδιάρθρωση του Καλλικράτη και η λογική της «αποκένωσης του κράτους»

Εδώ και λίγους μήνες, ο «Καλλικράτης», μια τεράστια διοικητική και πολιτική αναδιάρθρωση της χώρας, αποτελεί νόμο του κράτους. Αυτή η μείζονος σημασίας νομοθετική μεταβολή, που αλλάζει πάρα πολλά, όχι μόνο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά και γενικότερα στη δομή του κράτους, δεν συζητήθηκε επαρκώς ούτε την εποχή της κατάθεσης και της ψήφισής της, αλλά ούτε και ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών της 7ης Νοεμβρίου, των πρώτων που γίνονται με το νέο πλαίσιο.

Συζητούν για τα Ενθέματα ο Χάρης Κωνσταντάτος, ο Μιχάλης Σπουρδαλάκης και ο Κωστής Χατζημιχάλης

Εκτιμώντας ότι το θέμα αποτελεί ένα από τα κεντρικότερα ζητήματα των επερχόμενων εκλογών για την Αριστερά, τα Ενθέματα ζήτησαν από τρεις καλούς γνώστες να το προσεγγίσουν, πολιτικά και επιστημονικά.........

Πέθανε στη χωματερή της κοινωνίας

Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Μέσα από έναν κάδο απορριμμάτων -σαν αυτούς όπου πετάμε καθημερινά τα σκουπίδια μας- αποκαλύφθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής ένα ανθρώπινο δράμα. Για μια ζωή αδέσποτη, που έμελλε να λήξει όσο άδοξα υπήρξε... με το «γύρισμα» του κάδου αυτού στο απορριμματοφόρο!         Κανείς δεν γνωρίζει πώς βρέθηκε μέσα στον κάδο των σκουπιδιών. Αν τον χρησιμοποίησε ως πρόχειρο κατάλυμα για να προστατευθεί από το τσουχτερό κρύο. «Προφανώς κοιμόταν», αναφέρει και η επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας. Ισως γι' αυτό να μην άκουσε το απορριμματοφόρο που είχε πλησιάσει για την αποκομιδή στη διασταύρωση των οδών Παναγίτσας Πλατάνας και Ειρήνης, στον Ταύρο..........

Να πηδήξει πάνω από την άβυσσο, ή οχι;

Αναδημοσιευση απο το1KLIK-ARISTERA      Τα λέω του γείτονα για να τα ακούσει ο νοικοκύρης.

Σφαδάζει από πόνο και είναι έμπλεος πίκρας ο γνωστός μας Πέτρος Παπακωνσταντίνου για τον …Ομπάμα και το πικρό αποτέλεσμα που τον αναμένει στις εκλογές για το Κογκρέσο.

Όμως σαφέστατα εννοεί και υπονοεί τον Γιώργο Παπανδρέου.
Υποτίθεται ότι και οι δυό έταξαν Ελπίδα και τώρα μετεωρίζονται πάνω από την άβυσσο μιας χαράδρας που καιροφυλακτούν πλήθος από επώδυνα οικονομικά προβλήματα...

Πάντα πλουσιοπάροχος ο κ. Πέτρος σε ιστορικά παραδείγματα και σε ερανισμούς από ατάκες φιλοσόφων και δημοσιεύματα εφημερίδων (Paul Krugman, New York Times, Gary Younge, Guardian, Martin Luther King, κλπ), μας λέει, πως η ιστορία ίσως φανεί πιο επιεικής στον Ομπάμα απ’ ότι οι αμερικανοί ψηφοφόροι, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι σήμερα ο Μπάρακ Ομπάμα τσαλακώνεται πολιτικά επειδή μπορεί να έχει «διασώσει … την οικονομία από την κατάρρευση», αλλά αφήνει να διαιωνίζεται η μαζική ανεργία και η φτώχια.

Σαν την Ελλάδα, ας πούμε.........

Μαύρο στους ιδιοτελείς υποψηφίους

Παρακολουθώντας καθημερινά τους διαφόρους υποψηφίους των περιφερειακών εκλογών, εξαιρουμένων εκείνων της αριστεράς, οι οποίοι όσο πιο αριστερά τοποθετούνται τόσο λιγότερο προβάλλονται (αν και εδώ πια διακρίνω ουκ ολίγες προσωπικές φιλοδοξίες), να παρελαύνουν στα διάφορα κανάλια, σε εκπομπές διά πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία, πείθομαι όλο και περισσότερο για τη φύση, το χαρακτήρα του «λειτουργήματος» που καλούνται να επιτελέσουν.

Πιο συγκεκριμένα, πείθομαι ότι όλο αυτό το συνονθύλευμα των χιλιάδων υποψηφίων μάλλον σε ίδιο οικονομικό, κοινωνικό ή άλλο όφελος αποβλέπει παρά στην ανιδιοτελή εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων, τα οποία έτσι κι αλλιώς και δη στην παρούσα φάση μόνον με αγώνες και όχι με εκλογικές καμπάνιες μπορούν να εξυπηρετηθούν........

Η αυτοδιάθεση της γυναίκας και η δίψα για ζωή βραβεύτηκαν στο 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κιν/φου

Τα κινηματογραφικά φώτα του 23ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου έσβησαν, αφήνοντας πίσω τους και φέτος πολλούς ικανοποιημένους σινεφίλ θεατές, με την προβολή ποικίλων ευρωπαϊκών ταινιών και με πολλές αξιόλογες πρεμιέρες.

της Τζένης Τσιροπούλου

Η τελετή λήξης πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 31/10 στον κινηματογράφο Απόλλων, με τις απονομές των βραβείων να προηγούνται της προβολής της νέας ταινίας της Σοφία Κόπολα «Somewhere».

Βραβεία και Τιμητικές Διακρίσεις.........

ΞΕΡΩ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΛΥΣΩ !...

Η απαράδεκτη εικόνα του ιστορικού και εμπορικού κέντρου του πρώτου δήμου της χώρας προσβάλλει όλους μας. Η πρότασή μου έχει δύο άξονες. ΄Ενα μεσοπρόθεσμο θεσμικό και έναν άμεσο πρακτικό.
Μέσα στους επόμενους μήνες πρέπει να κάτσουμε όλοι, κεντρική εξουσία, υπηρεσίες και τοπική αυτοδιοίκηση γύρω από το ίδιο τραπέζι και να τελειώσουμε μια και καλή με τη γραφειοκρατία. Αυτή τη στιγμή η Αθήνα είναι μπλεγμένη σε ένα κουβάρι συναρμοδιοτήτων.
Δεκάδες υπηρεσίες και φορείς ισχυρίζονται ότι έχουν αρμοδιότητα και ταυτόχρονα πετάνε το μπαλάκι η μία στην άλλη. Έτσι δεν γίνεται δουλειά. Μέχρι τότε, όμως, δε θα κάτσω να περιμένω. Οι άνθρωποι και οι υπηρεσίες του Δήμου θα δουλέψουν εντατικά από την πρώτη κιόλας εβδομάδα για να καθαρίσουν, να ενισχύσουν το αίσθημα ασφάλειας και να παρέχουν υπηρεσίες πρόνοιας σε όσους το έχουν ανάγκη. Ο Δήμος θα επιστρέψει στο κέντρο, για να μπορέσει να επιστρέψει και ο δημότης............

"Ο Πρετεντέρης φούρναρης"

Αναδημοσιευση απο την tsaousa               Δεν ξέρω πόσοι είδατε τη συνέντευξη Σαμαρά στον Πρετεντέρη, μια και προετοιμαζόσασταν ψυχολογικά για το κατατονικό "Νησί", αλλά εγώ την είδα και το "Νησί" μετά μου φάνηκε κωμωδία.

Βέβαια, συνέντευξη ακριβώς δεν ήταν, μάλλον πληρωμένη διαφήμιση τη λες, αλλά εντάξει, ο Πρετεντέρης την έκανε.
Επειδή είναι Καραγκιόζης δεν θα ακούσουμε τον Σαμαρά;

Ε, όχι δεν θα ακούσουμε τον Σαμαρά.Πρώτα απ΄όλα πώς την είδε ο μάγκας;
Επειδή έδωσε ο Παπανδρέου συνέντευξη, έπρεπε να δώσει κι αυτός;
Και άντε, πες ναι.Συγκρίνεται η μια με την άλλη;
Του Παπανδρέου η συνέντευξη ήταν διακαναλική, κράτησε δυόμιση ώρες σχεδόν και είχε μπροστά του αληθινούς δημοσιογράφους.

Ο Σαμαράς σκάρτα μια ώρα, με τον Πρετεντέρη μπροστά του, με διακοπή για διαφημίσεις μουρταδέλλας, και σε ένα μόνο κανάλι, τι κατάλαβε;
Σαν να θέλει ο Τουίτυ, να κλέψει πρωταγωνιστικό ρόλο από τον Τζωρτζ Κλούνεϊ....

Θάλασσα

Θάλασσα


Στη Lizete

...Δεν ξέρω, πού είσαι θάλασσα, να στρέψω το καράβι,
- να ξεπηδήσω απ’ τα νωθρά νερά του ποταμού,
να φύγω, από το μόλο αυτό, που με κρατούν οι κάβοι
και να βρεθώ σε χάλασμα θαλασσινού καιρού.

- Με το καράβι, εξώθησε και φτάσε απ’ τη μεριά μου,
και στα δαρμένα κύματα, θε να σ’ αναζητώ!
Κι όταν σε ντύσω θάλασσα μετά, με τα σκουτιά μου,
ως θα’σαι κι αξελόγιαστος, θα σ’ αρραβωνιστώ.

- Αν είναι αλήθεια, θάλασσα, να στρέψω το καράβι,
φτερά να βάλω πάνω του, κοντά σου να βρεθώ!
Μα ξέρεις… κάπου, κάποτε, στου ποταμού τη χάρη,
κάποια καλόμορφη γοργό μ’ έσυρε στο βυθό.........

Ο αγώνας της Αλγερίας για ανεξαρτησία

Από το μακρόχρονο αγώνα των Αλγερινών για ανεξαρτησία από τη Γαλλία, ο οποίος άρχισε την 1η Νοεμβρίου 1954, δεν γνωρίζουμε, ίσως, πολλά περισσότερα από την περίφημη μάχη του Αλγερίου, η οποία και αποτέλεσε το αντικείμενο της αριστουργηματικής ταινίας «Η μάχη του Αλγερίου» του 1966.

Κι όμως πρόκειται για μια μάχη η οποία συγκλόνισε τη Γαλλία, δημιουργώντας μέχρι και εσωτερικά προβλήματα στη χώρα. Για να μην αναφερθεί κανείς στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην Αλγερία, με πρώτο τον εμφύλιο μεταξύ του «Μετώπου για την Εθνική Απελευθέρωση» (FLN), το οποίο και ξεκίνησε τον πόλεμο για ανεξαρτησία και των Αλγερινών εκείνων που επιθυμούσαν τη συνέχεια της εξάρτησης από τη Γαλλία. Προβλήματα που θα μπορούσε κανείς να πει, όπως είναι συνήθως ο κανόνας, βασανίζουν τη χώρα έως και σήμερα......

Οι απελπισμένοι πωλητές

Του Κώστα Γιαννακίδη                                      Η Μαρία είδε τον λογαριασμό του τηλεφώνου της να φουσκώνει ως τα 500 ευρώ. Ο τραπεζικός της λογαριασμός έμεινε ως είχε: αναιμικός, χωρίς ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Η Μαρία την πάτησε. Είπε να δουλέψει από το σπίτι. Δεν είχε να δουλέψει και από κάπου αλλού. Και η συμφωνία ήταν σαφής: «πουλάς τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες και παίρνεις το ποσοστό σου. Εμείς ως γραφείο δεν καλύπτουμε ούτε καν τα έξοδα των τηλεφωνημάτων που θα κάνεις.» Επίσης παρέλαβε μία λίστα με πιθανούς στόχους. Δεν ήξερε τι ακριβώς είναι αυτοί οι άνθρωποι. Το χαρτί είχε μόνο δύο κολώνες, ονοματεπώνυμο και αριθμός τηλεφώνου. Η Μαρία καλούσε τον αριθμό. Συνήθως δεν κατάφερνε να κρατήσει άνθρωπο στη γραμμή πάνω από είκοσι δευτερόλεπτα. Σταμάτησε όταν της έκοψαν το τηλέφωνο. Ξόδεψε 500 ευρώ, δεν έβγαλε ούτε σεντς....

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ - ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΤΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΖΕΙΣ, ΓΙΑΝΝΗ ?...

Απο ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ               Ο Γιάννης Δημαράς είναι καλός κι ευγενικός άνθρωπος. Στην πολιτική, όμως, χρειάζονται και η εξυπνάδα, μαζί και η ικανότητα. Όταν αυτά υποκαθίστανται από την μωροφιλοδοξία, τότε το μίγμα προκύπτει επικίνδυνο.
Το σύντροφο Γιάννη, κανείς δεν μπορεί να τον χρεώσει στη Δεξιά, με βάση την ιστορία του και τον πορεία στα πολιτικά πράγματα. Μπορεί, βέβαια, να τον κατατάξει στους εραστές των σπασμωδικών κινήσεων και της επιπολαιότητας…
Το ό, τι για να βάλει υποψηφιότητα για την περιφέρεια Αττικής συμβουλεύτηκε τον Σαμαρά, δεν έχει να κάνει ούτε με την ιστορία του, ούτε με την πορεία του, ήταν μια άθλια πράξη που υπαγορεύτηκε από τα, χρόνια, κουσούρια του, τα οποία μεγεθύνθηκαν, αυτή τη φορά, με την προσθήκη και της μωροφιλοδοξίας.....

ΛΕΥΚΑΔΑ-ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ-ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ-ΠΕΤΡΟΣ Γ ΓΙΑΝΝΟΥΤΣΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

ΠΕΤΡΟΣ Γ ΓΙΑΝΝΟΥΤΣΟΣ   ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ                   ΕΚΛΟΓ.ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΣΤΟΥ          ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ-ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ        Ο επί τεσσερεις τετραετιες πρόεδρος της κοινότητας Καστού,ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο νησί του,υποψήφιος τώρα στο ψηφοδέλτιο του Κώστα Αραβανή-συμμαχία πολιτών.Για την Λευκάδα που ονειρεύομαστε-για τον Καστό που αγαπάμε!                  ΘΕΛΟΥΜΕ  ΞΕΡΟΥΜΕ  ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!                                                                                               

Οι «Βρωμοέλληνες» και ο ρατσισμός στα σχολεία.

Tου ΣΤ.ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ                  «Η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη, είναι η μάχη του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία», γράφει ο Μίλαν Κούντερα. Σε συνθήκες γενικευμένης κοινωνικής και ηθικής κρίσης, που πλήττει ιδιαίτερα τα ασθενέστερα μέλη της κοινωνίας και έχει μετατρέψει τους μετανάστες σε αποδιοπομπαίους τράγους, η ρήση του Τσεχοσλοβάκου συγγραφέα είναι ιδιαίτερα επίκαιρη.
Το ίδιο επίκαιρο φαίνεται να είναι ένα παλιότερο(1999) ντοκιμαντέρ του «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» που, προς μεγάλη μου χαρά και υπερηφάνεια, εξακολουθεί να χρησιμεύει σε όσους αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη στον αγώνα ενάντια στη κτηνώδη εξουσία του ρατσισμού: με αφορμή ένα ρατσιστικό συμβάν στην Ελλάδα της δεκαετίας του 90, όταν ο δήμαρχος ενός χωριού απαγορεύει στους Αλβανούς μετανάστες να κυκλοφορούν μετά τη δύση του ηλίου, το φιλμ θυμίζει ότι οι Έλληνες έχουν υπάρξει έθνος μεταναστών. (θα ξαναγίνουν σύντομα, αλλά αυτό είναι νεότερη εξέλιξη).....