Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Αγαπημένη παραλία

Κεράσια και Κρίνοι   Όπως ίσως οι περισσότεροι στην Ελλάδα, έτσι κι εγώ έχω αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια συνδεδεμένες με τις διακοπές στη θάλασσα. Διακοπές στη χώρα μας σημαίνει, με συντριπτικά ποσοστά, θάλασσα. Το βουνό έρχεται δεύτερο και καταϊδρωμένο, εξαιτίας της γεωμορφολογίας και του κλίματος μας κυρίως.
Αλλά και στην ενήλικη ζωή μας σίγουρα όλοι έχουμε ζήσει αρκετές φορές καλοκαίρια δίπλα σε παραλίες....
Εσάς ποια είναι η αγαπημένη σας παραλία και γιατί; Έχετε όμορφες αναμνήσεις από εκεί; Σας συναρπάζει το τοπίο; Τα καθαρά νερά; Ή μήπως είναι ένας τόπος που ακόμα δεν έχετε πάει, αλλά θα θέλατε να επισκεφθείτε κάποτε; Μια φανταστική παραλία ίσως;
Η θάλασσα αποπνέει κάτι αρχέγονο, όπως και είναι: η μήτρα που μας γέννησε όλους. Γι αυτό και στη μυθολογία μας πρωταγωνιστεί και έχει τους δικούς της Θεούς.
Όταν κοιτάζω τη θάλασσα, δε βαριέμαι ποτέ. Είναι όπως όταν κοιτάζεις τη φωτιά: τίποτα δεν είναι το ίδιο κάθε στιγμή. Ο παφλασμός της φτιάχνει μια μουσική που λένε πως θεραπεύει την ψυχή.
Όταν ήμουνα πολύ μικρή, η αγαπημένη μου απασχόληση ήταν να πετάω βοτσαλάκια στα νερά της. Αυτή η πράξη ήταν ίσως ένα είδος συνομιλίας με αυτό το τεράστιο, απέραντο, άγνωστο, γοητευτικό πλάσμα. Ήμουν εγώ και η Φύση, τίποτε άλλο. Ένα μοναχικό παιδί που όμως ποτέ δεν ένιωθε μόνο, έχοντας μια ασυνείδητη επίγνωση αυτού που μας περιβάλλει και μας περικλείει.
Ύστερα είναι και ο ορίζοντας, που σου δίνει μια αίσθηση προσμονής, πως κάτι υπάρχει εκεί, πέρα, που δεν φαίνεται, αλλά είναι εκεί ή πως κάτι θα έρθει ή πως εσύ έχεις πάντα τη δυνατότητα να "την κάνεις". Η φυγή. Γι αυτό οι παραθαλάσσιοι λαοί ταξίδεψαν και πολύ πιο γρήγορα ανέπτυξαν πολιτισμό. Ήταν το βλέμμα που έφευγε πρώτο για να το ακολουθήσει το σώμα. Αγνάντι.
Η λέξη θάλασσα είναι προελληνική και την υιοθέτησαν οι Έλληνες από τους Προέλληνες. Δεν ετυμολογείται από τα Ελληνικά και δεν συναντάται σε καμιά άλλη γλώσσα της  οικογένειας των γλωσσών στην οποία ανήκει η Ελληνική, ούτε σε άλλη γλωσσική οικογένεια ή μεμονωμένη γλώσσα.
Αγαπημένη μου παραλία είναι μία πολύ καθαρή, με κρυστάλλινα νερά, που ποτέ δε συγκεντρώνει πολύ κόσμο, φασαρία και τουρισμό. Μια πλατιά θάλασσα.

2 σχόλια:

Κεράσια και Κρίνοι είπε...

Χαχα, τι αναδημοσίευσες τώρα; Δεν είναι και τόσο σπουδαίο! :-)

Ευχαριστώ πάντως!

OSTRIA είπε...

Κι ομως μου αρεσε οπως και σε παρα πολλους!!!τα απλα ειναι και τα σπουδαια!!!! :)